Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

doruğunda mısınız
mutluluğunda uzun
köyün adamısınız
üzerindesin buzun

ay karanlığındayım

abidinin yıldızı
parladı bu akşam
firdevsin çuvaldızı
kımıldadı bu akşam

onca kişi içinde

çocuk sesleri duymayalı
epey yıl tükendi
on bir yıl olmuş akılda kalan
çocukların hepsi büyüdü
yüksek okullarda okuyor çoğu

buyurcanım seninle
dünyaları gezelim
buyurcanım benimle
deryaları yüzelim

buyurcanım dizdize

yol yolak iz belli değil
uçuyorum çakır keyif
sukabağı saza meğil
açıyorum çakır keyif

uzun sapı olsun dedim

içimize
kök salan
demirkollu
despot
ahımız yerde kalmayacak
bunu bil

denizliye kasımda
biri geldi pir geldi
ambarı hırkasında
biri geldi pir geldi

gelir gelmez sarıldık

bilirim seni
kimseye benzemezsin
urbanı dikenin yok
ipini sökenin yok
kirini dökenin yok

dağları aşam
kavuşam
yere düşem
sıvışam

beyim paşam

düşümü sakladım
akalan karpuzunda
bir kara çekirdeğe
toprak ana
gülümsemekte
bostan tarlasında