Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

onulmaz derde düştüm
kapanalı kapılar
acıyla yandım piştim
kapanalı kapılar

çölden çöle sürüdüm

yanıcı bir öpücük
sıcak bir sarılma
yalnızlanan yüreğim
birlikte çarpsa
iki kumru sevecenliğinde

boş değil gönül tahtı
değen yanar kor olur
kararmış kara bahtı
değme sunar mor olur

ateş yanarsa duman

okul güzel bir yuvadır
içinde çocuk olunca
her türlü derde devadır
verdiğin insan alınca

dost olur bilene hepi

cana yüktü kederim
acısından bizlendik
ilk önce sağlık derim
gecesinden izlendik

girip sevgi bağında

yok yere estirilen
fırtına biçilirken
derince kestirilen
sırtına açılırken

harman zamanı

hüzünlü iç çekişmelerin kök saldığı yerler
tan ağartısında uzayan sessiz gölgelerin aldırmadığı yerler
yüreğim düştüğü izdüşümlü yerler

bugün geldiğince yarında aynı gelecek
dakikanın ardından dakikalar geliyor

ilk adımı attı kurtuldu
yüreğimde güpürtüler
pabuç ayağıma vurdu
göz yaşlarım yortulur
damladı damladı durdu

topalım aksağım kör karanlıkta
uyanıp yanmışım özlemin tüter
incinir yaprağın dal bir anlıkta
yanıp boyanmışım acısına atar

ülker vurgununa nohut evinsiz

ne diye çekersin nazına akıp
her boyayı kattı alına baksa
hediye dökersin sazına yakıp
tığ oyayı battı dalına baksa

sözüne güvensiz yalanı sever