Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözünde yaş
yüreğinde ayrılık
uykularda kaçış
duygular rezil

sen alçaklarda

gezmenin tadı kaçtı
mani tadında açtı
ertuğrul bey yok muydu
toplasın mani saçtı

deyip toptan başlarım

ışık sağan bulutlar
gün batımında güneşten
renk renk ve parlak
oklanmış yere dağlara
sisler arasından süzülen
huzmeler

Bozok'a Nazire

kendimden geçinceye
sarılıp elden tuttun
mutluluk çalıncaya
sesinde sese kattın

içinden yırtılmış ses
gece sesinde sessiz
çiçek ucundan ases
yücel sesinde essiz

içinde ki boşluğu

çocuğun bağrında somun
çıtır çıtır sımsıcacık kokan
yutkunur durur durmadan
bir parça koparsa mı

gereksinimi var sevgiye

dalgalanan denizde
dolandığım adadan
buraya gelseniz de
ulandığım yadadan

açıkta inleyeni

'Irmaklanıp çağlıyorsunuz
için için ağlıyorsunuz
sevenleri dağlıyorsunuz
telli saz olup gönüllerde
tellerde tınlıyorsunuz

nar kızılı gün
çevren çizgisinden
silindi

oh dedi terleyen
deniz serinliğinden

alkımları sundum demetiyle
alır mısın çocuk tut bir ucundan sıkıca
ötekinden ben tutayım
çocuklar alkımdan atlasın

doluşun çocuklar