Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

karayere girsin kör
takışında yanarken
bulut ayakaltı gör
bakışında anarken

kimliğidir sokağı

çekilesi değil kokularda doy
fesleğeni süzer karanfil çizi
sekilesi meğil okularda koy
onbiraylık üzer karanfil sızı

gülücüğündeyim içimde ışır

karanlık denizinden uzağına düşünce
dolunay yüzsüzlüğü var aklı karıştırır
gölge güneş izinden tuzağına üşünce
sevgiden öksüzlüğü pasaklı yarıştırır

boşuna mı kalmışsın yalnız taşına ani

sarıyordu zaman
yaşlı gözleri inci gibi
ayışığında damlıyor
içgüdülerden fırlıyor
karanlık düşüncelerle

karanlıklara
bulaştığımdan beri
gözyaşımdasın
sağanaklardan iri

acır sol yanım

kasvetli bir havada
tek tük yıldızlarınla
tadı kaçar yuvada
boya yaldızlarınla

çığlığında kırlangıç

gölge görünür ırakta
her gün doğuşunda
unutulur

uyku kandırmaz
uyudukça uyur

kardeş oldu yoldaşa
suskunu kendine has
haldan bilen haldaşa
kirpiğin ucundan as

gözün kapanık olur

neler koptuysa
darmadağın ortalık
ödün koptuysa
kâr eylemez üstüne

un ufak olmuş

gökte yıldız var
mahallemizde kollu
bastı mı basar

ışırdı düşe
şafağa bakıp gülen