Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gönül güze değdiğinde
ilkyazları görür müydü
can yüreğe sığdığında
yazgı anı bürür müydü

ilkyazlarda kışlamasın

gönlümü çalan dedi
alıp aldan mı bastın
sevdası yalan dedi
dalıp daldan mı kestin

mır mırıldanan kedi

değirmen çarkı dönecek
taneler un olacak
istemlerle yoğrulacak
giz geçitlerinde gözlere sinecek

adamın elinde fırça

yanarsam yanayım mı
devireyim ayrılık
yüreğimde küller mi
savurayım ayrılık

kabuğu bağlamışsa

sonsuzluk katıklanıp
kör ışığa değmeli
bildiği yönle ölçüp
duyduğunu dermeli

yetersiz kalır tümce

gözde yansıyan güzü
sararan yaprağından
humuslu toprağından
sözde aksayan düzü

içimden döküldüğün

göz göze gelişinden
güvercin kona çırpa
yürekte delişinden
gözlerin suna kırpa
arandığını söyleme sakın
aramazlar çoğu bakın

göz halkaları morarmış
gündüz yanım uyanıktı
poyraz içinden ararmış
yellerin bizden yanıktı

geçerken gördü mü beni

dikene batmış biri
balını yese n’olur
tinine katmış kiri
alını yusa n’olur
geceyi yüklenmiş bulutları
iplenirken yere

geceye doldu
yelin esintisinde
göz bebeğindi
kaybolmuş öznesinde

dediğim oldu