Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

devrik tümcenin
gizemli öznesiysem
sana dönsün ay

gündöndü dibi
ayrık otundan ayrı

fikrim bende ise akıl sendedir
çiçeğin dalında seni görürüm
zikrim ende ise nakil tendedir
böceğin balında seni görürüm

deli gönlüm avut bade içerek

sevgi bağıyla bağlanmış özgürlüğün
kendine güvenmiş erkge gizil sevgili
avuçladığın denizin
korca derinliğinde sevinin içinde
seninim

uyurken yanımda ol
uyanırken de
ateşten önce
sen olmalısın

boyarken kanımda ol

bırakıp gitme yarim
sensizliğe ağlarım
özlediğim çöl yerim
sensizliğe dağlarım

gözyaşı göle döndü

yıkıldık mı üzerine
kaldırım taşlarının
olanca ağırlığımızla
sesi soluğu kesik gecede

içine kapanmış öylesine

suda yüzerken
karpuzun kabuğuna
bakakaldım mı
upuzun çubuğuna

oda sezerken

çakır ayazdı
peşime takılan yel
yine yoksun yar
yanılgı içindesin

gözüne değen

sesi duyulmuyor yüzü görünmez
aylardır uzaksın koptun mu çocuk
çıkarır bin çığlık kimse erinmez
önünde sis perde öptün mü çocuk

sokak sensiz suskun yalnızlığında

şiltelere bakın
hasta çocuk gibiydin
sen değil misin
yum gözünü dinlendir

gece yarısı