Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevmenin kipi
sevi çoğu tekili
sevdanın tipi
sevi kökü şekili

bende olursa

gönlün varsaydı erke
uyku vurulmadan gel
nasıl sevdaysa derke
suyu durulmadan gel

gün çekilirken naza

üç beş demeden
dertlenince akarsın
dost kesince selamı
beğenince yıkarsın

açınca bağrını

uzağa koy yolunu
ulaşamaz boyuna
omuza sar kolunu
bulaşamaz oyuna

geldin kaçınılmaza

martılar dolaşıyor tepemde
özgürlüğünü arayan
bir simide tutsak edilmiş
vapurlar çevresinde çığlıkları

avuçları yanıyor

uzakların yakın eyledi yolu
kimseciklerini göremediğim
gönüllerinle mi umuda dolu
türkülerini de deremediğim

dünyayı uladı sevgi kuşağı

üzüldü
küçük kut kaçtı
çiçek çıt saçtı
büzüldü
üstüne açtı
çocuk tıkaçtı

ağladığım belli nedensiz değil
üzülmesem bile sıkılmaya gör
yolu yürünecek giden siz değil
üzülmesem bile çıkılmaya gör

boşuna çırpınış boşuna bekler

üzülmesin dedikçe
yüreğinde kıpırdın
bir ki tıkım yedikçe
yerindedir zıpırdın

sensizlikten çığlığı

sapan taşına bakar
gider birden katılır
değdiği yerde yakar
bir yamadan atılır

ayrıklığından bellim