Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

mis kokulu sarmısaklı
etli etsulu nohutlu tarhana
buğulu sıcacık
bir tabak yetmedi
bir tabak daha

gizi düşünce gözün
aynaya bakın sinin
dönüp durduğu sözün
acı atından inin

içine akıyor kor

zemheride seninle
pikniğe gidim desem
herkes gülerdi cinle
yazdan kaldı mı desem

gözlerini kapatıp

zor anların sancısı
sarmasın bedenini
karanlığın hancısı
görmesin gidenini

gizemindedir

gam yükündedir
tahtasına ağırlık
duyduğu zaman

dem kökündedir
dal ucundaki damla

zamanı gelince gör
başlanacak curcuna
sihirden yelince ör
taşlanacak burcuna

gök yüzünde sökülür

terörist değil
deli oğlanım benim
can insan sevecen
ağlıyorsan o da ağlar
gülüyorsan gülen
halinden derdinden bilen

hangi olası oyun
vapur kaçamağında
sevgiye yakamozlanır
el değmeden süzülür

ilerlemeden gördüğün

güneş toplayınca ışığını
maviliğinde koyulaştı deniz
dalgaları savrulunca
alın terim yazgımdır
tersiz kazanç yetersiz
tümce yerin sezgimdir

yüzünde değil güzünde gizli ana
gölgesi düşer ters dönüp buldurana
yola dizilen sözünde izli cana
bilgesi şaşar hırs sönüp doldurana

alsa içine tümceler gülle açar