Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gün batarken gurup
tavşan kanı çay gibiydi
güneşin son ışıklarında
kanatlanan çığırtkan kuşlar
güzel bir görünüm sunuyorlardı
dingin gece başlıyor yine

oşt oşt deyip köpeği
karşıladı geleni
yüz kiloluk yapağı
çarşıladı aleni

kilo bir lira dayı

gülünden burcu kokar
şuramdan burcu sokar
çiçek bahçesindeyim
dolunay burcu yakar

yanağında benin var

kolay gelsin ağalar
harmanları yığalar
çiftle çubuk içindir
dirlik düzen doğalar

tarlayı sürecekler

can adadım yoluna
bakamam başka göze
düştüm sevi suyuna
gülemem başka yüze

sevdaya göz yaşları

iki beden büyük
bir beden küçült
iki can birse
bir can daha çıkar yola

yıldızlara soruyorsan

eskimişe tut
emekliye ayrılmış
bir öğretmenim
izim tozum kaldıysa

usu takınca

mor çalan akşam
sığındı sessizliğe
güz yalnızlığı
değince sarhoşluğa
çocuk sesi boşluğa

otun içinden nokta
uğur böceğim uçar
noktacık kızıllıkta
yürüyerekten kaçar
dinç
bahçe

*********(Gülce/Üçleme) ********

yetmiş bir yıl sonra devrildi çınar
Talip Özkan’ıma yüreğim yanar

müziğe duyarlı yaman bir insan