Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessiz kent yıldızları
ışıltılarındadır
gecenin poyrazları
hışıltılarındadır
bıçak yüzünden keskin
sirke testiden küskün

bu dünyanın
hali böyle
bilen bilmez
bilmez bilir

yalan mıdır

kör karanlığı
gizemimde sakladım
zorladı beynim
çığlığı yasakladım

selvi dalında

kitabın arasında
kurutulmuş çiçecik
bana bakıyor sanki
baksın varsın baksın dost

gün aşımı bakarım

hüzün sitemi akşamı
ay ışığındadır gecem
yakamozlar ihtişamı
yanı başındadır ecem

nedeninden bilemem

tutuldum
tutsak kıldı
aşk beni
gün aya
ay yıla
şaraba döndüm

bıktığından tadında
zehir dolar dudağın
çıktığından yadında
nehir bular budağın

bağışla sevdiğinden

gün batımı erkenden
bulutlara baktın mı
rengin her tonlarından
yelle bir lik aktın mı

yalnızlığına hüzün

birliğinden türkü söyler
tan yerinden ağarırken
mağarada kürkü neyler
can derinden çağırırken

sırça saray gözün kırpa

dalınca göz geriye
çocukluğuna doğru
gelincik dalda eğri
kırmızı çal beriye

bahar çiçek sepelek