Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessiz kent yıldızları
ışıltılarındadır
gecenin poyrazları
hışıltılarındadır
bıçak yüzünden keskin
sirke testiden küskün

tutuldum
tutsak kıldı
aşk beni
gün aya
ay yıla
şaraba döndüm

kitabın arasında
kurutulmuş çiçecik
bana bakıyor sanki
baksın varsın baksın dost

gün aşımı bakarım

hüzün sitemi akşamı
ay ışığındadır gecem
yakamozlar ihtişamı
yanı başındadır ecem

nedeninden bilemem

kör karanlığı
gizemimde sakladım
zorladı beynim
çığlığı yasakladım

selvi dalında

bu dünyanın
hali böyle
bilen bilmez
bilmez bilir

yalan mıdır

otun içinden nokta
uğur böceğim uçar
noktacık kızıllıkta
yürüyerekten kaçar
dinç
bahçe

*********(Gülce/Üçleme) ********

yetmiş bir yıl sonra devrildi çınar
Talip Özkan’ıma yüreğim yanar

müziğe duyarlı yaman bir insan

mis kokulu sarmısaklı
etli etsulu nohutlu tarhana
buğulu sıcacık
bir tabak yetmedi
bir tabak daha

Ankara’da kar yanar
ağacı yan nar yanar
yoku yok oluncaya
anadolu var yanar

ne işi var enginde