Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dört nala gider
yeleleri yelinde
doludizgindir

kalkışmalarla
büyürken derinden
yüreğimi dağlamadan
gel gayrı
alt üst etme benliğimi
bil yeter seni sevdiğimi

yiğidin elinde sevgi sunumu
peteğe işlenen balı da benim
yeşile uzanmış kışın sonumu
dalında çiçeğin alı da benim

ormanlığı yoksa yamaca yürü

kararlıyım arifin
deftere yazdım şiir
tutuşturdu tarifin
deftere yazdım şair

eğersiz fikrim vardı

şiir mi şiir
güzelliğinden belli
konusu var mı
şairi de anlatmış

gözünden aksa

kızım benim
sarkıtmadın kolumuzu
omuzdan aşağı
umarsız kalmadın
umarsız koymadın

bir kibritle
tutuştu dağ kültü
yandı yüzbinlerce dikili
yandı yüzbinlerce canlı

daraldı yürekler

her inişin yokuşu
bitiverir bir koşu
naz etme a güzelim
sende istedin poşu

göz kırptın gel dedin

seviyorum seni desem seni inandırsam
koyup gideceğim sana kendimi
başımı alıp boş sokaklara
ıssız kıyılara sessiz dağlara

ne halin varsa gör ne edeceksen

Yüreğim Yaşarcadır

denizin dalgasıyla
kıyıya coşarcadır
bakışın algısıyla
koyuya taşarcadır