Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kim bekliyor dışarıda
acıları mı kanatacak
çilesini mi saracak
seviler mi yaşanacak
kapıyı çalan ayrılık mı
ciğerlerimize mi dolacak

küçük bir çocuk
kargıdan atı yorga
dört dolanırdı
soluksuzdu ılgara

küçük bir çocuk

Yüreğim Yaşarcadır

denizin dalgasıyla
kıyıya coşarcadır
bakışın algısıyla
koyuya taşarcadır

yosunlu gözlerin yine mi nemli
kurumaz mı bir gün olsun sevdaya
efsunlu bakışların sevi demli
yürümez mi bir gün olsun sevdaya

derin çakışlara nerede koğuk

karardıkça güzelleşiyorken
aydınlanıyordu özlem
derinlerdeki birliktelik
acısı em

sarardıkça özelleşiyorken

kırlarda bahçelerde saksılarda
türlü çiçekler açtı baharı duyduk
dere tepe dolaştık yeşilliğe doyduk
alanlarda uçurtmalar özgürce uçurduk

alacakaranlık kızardı tanla

iyiyim diyorum
üç saat geçmeden
gözüm hastahanede

hüzünlüyüm diyorum
yazıyorum coşuyorum

ne sert ne katı
yalnız ben miyim kötü
yakına öte

umudum yüreğinde
yüzünde güller açsın
evimin direğinde
yüzünde güller açsın

katlanırsan acıya

yüreğe gelen ışır karanlığına teğet
düşedursun sızısı iniltiye bıraktın
kolay gele denilir sarıldığı küreğe
yaktın sımsıcacıktı kırıldığı anısı

gelesiye dinecek fırtınalı havada