Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sabrın da sonu
var olası varlığın
onunda sonu
yar olası yarlığın

martıları sor

derlenen gülde aldın
cıvıldar öten kuşları
gülün tozuna baldın
tadınlaydı yokuşları

rengarengi mozaiği

kara yazılara değmiş
akça sayfa acı hüzün veriyor
dokunduğun sözcük sancıyor
sığınağımdı şiirlerim

bir çırpıda dizilirdi dize dize

gülüşünde güzel gerince yüzü
kuşun kanadına dayandır bahar
yokuşunda gazel serince düzü
kuşun kanadına uyandır bahar

sabahı eliyle sanır koymuştu

alladım pulladım yar
evi tapuladım sar
al hepsi senin olsun
daha yolladığım var

bitlis etrafı dağlar
içinde gülden bağlar
fazla mektup yazardım
yarim naziktir ağlar

gidip gelene bakın

herkes meraya aksa
malı boşuna yatmaz
daldan dalına baksa
dalı boşuna katmaz

savaşta yok barışın

güvenirsen sözüme
sevişken olalım dost
birlik benzer üzüme
sarışkan olalım dost

iftiraya bühtana

gözleri süzerse şafak atıyor
salınışına gem algınlığında
tepeden tırnağa şiir katıyor
defterindeki nem algınlığında

elinden fırçası yürek donatır

tan renginde
gözlerini aç
mahmurluğun dökülsün
yepelek giden yolda

tam denginde