Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gün battı sonra
kendine az mı geldi
uyudu kaldı
bahara yaz mı geldi
güllere naz mı geldi

Başa dönüyor bahçede
Aslanağzı dudaklanıyor
Cıvıltıların telaşında serçe
Pırpırlanıyor sevince erince
Kendinde kıpırtı yok
Damarlarına dolmadı mı bahar

bahçemde salkım söğüt
çimenler içinde
ıslanmış yaprakları
pek serin gölgesi

bahçemde salkım söğüt

başım gözüm üstüne
aldım kabul eyledim
gel bir köşeden tüne
ev haneme peyledim

sessizliktir derinden

sayılı gün tez geçer kar kış bahane uyduk
bayramın kutlu olsun yüzünde gülücüğün
sazlı gönlüm söz açar ırağa gitme duyduk
bayramın kutlu olsun yüzünde gülücüğün

el kızıdır ilacım vuslat özleme gelmez

kara yazılara değmiş
akça sayfa acı hüzün veriyor
dokunduğun sözcük sancıyor
sığınağımdı şiirlerim

bir çırpıda dizilirdi dize dize

bıktığından tadında
zehir dolar dudağın
çıktığından yadında
nehir bular budağın

bağışla sevdiğinden

gün batımı erkenden
bulutlara baktın mı
rengin her tonlarından
yelle bir lik aktın mı

yalnızlığına hüzün

birliğinden türkü söyler
tan yerinden ağarırken
mağarada kürkü neyler
can derinden çağırırken

sırça saray gözün kırpa

dalınca göz geriye
çocukluğuna doğru
gelincik dalda eğri
kırmızı çal beriye

bahar çiçek sepelek