gün battı sonra
kendine az mı geldi
uyudu kaldı
bahara yaz mı geldi
güllere naz mı geldi
Başa dönüyor bahçede
Aslanağzı dudaklanıyor
Cıvıltıların telaşında serçe
Pırpırlanıyor sevince erince
Kendinde kıpırtı yok
Damarlarına dolmadı mı bahar
bahçemde salkım söğüt
çimenler içinde
ıslanmış yaprakları
pek serin gölgesi
bahçemde salkım söğüt
başım gözüm üstüne
aldım kabul eyledim
gel bir köşeden tüne
ev haneme peyledim
sessizliktir derinden
bıktığından tadında
zehir dolar dudağın
çıktığından yadında
nehir bular budağın
bağışla sevdiğinden
gün batımı erkenden
bulutlara baktın mı
rengin her tonlarından
yelle bir lik aktın mı
yalnızlığına hüzün
birliğinden türkü söyler
tan yerinden ağarırken
mağarada kürkü neyler
can derinden çağırırken
sırça saray gözün kırpa
dalınca göz geriye
çocukluğuna doğru
gelincik dalda eğri
kırmızı çal beriye
bahar çiçek sepelek
gün batarken gurup
tavşan kanı çay gibiydi
güneşin son ışıklarında
kanatlanan çığırtkan kuşlar
güzel bir görünüm sunuyorlardı
dingin gece başlıyor yine
oşt oşt deyip köpeği
karşıladı geleni
yüz kiloluk yapağı
çarşıladı aleni
kilo bir lira dayı




-
Gül Gedik
-
Hilmi Serdengeçti
Tüm Yorumlaryuregınıze saglık çok guzel bi şiir aşkın yoklugunu anlatıyor maviliklerde esen kalın.tebrikler...
Haftanın şairi seçilen Ozan EFE' yi kutluyorum.
NİCE BAŞARILARA
Türk Şairler Birliği grubu