Oynada Gel Şiiri - Erdoğan Çam

Pazara indim sabahın körü,
Karşıma çıktı mahallenin gülü,

Dedim “Bir çay içek, konuşak hele,”
Dedi “Önce hesabı göster bakalım!”

Cebimde bozuk yok, gönlümde para,
Sevdim seni düştüm yine zarara,

Anan beni görmüş, demiş “Bu ne hâl?”
Ben damat değilim, doğal afetim vallah!

Oyna da gel, oyna da gel,
Kaşını kaldır, yanıma gel!
Nazı veresiyeyse yaz deftere,
Öpücük peşinse açıkta ver!

Bakkala gittim peynir almaya,
Seni gördüm başladım oynamaya,

Bakkal dedi “Evlat, borcun kabardı,”
Dedim “Aşk bu amca, beni de batırdı!”

Baban kapıda, abin balkonda,
Ben aşağıda terlik ayağımda,

Bir ıslık çaldım perde kıpırdadı,
Abin çıktı… sevdam yarım kaldı!

Oyna da gel, oyna da gel,
Kaşını kaldır, yanıma gel!
Nazı veresiyeyse yaz deftere,
Öpücük peşinse açıkta ver!

Düğün kuruldu bizim mahallede,
Davul konuşuyor, zurna kafamda,

Kızı istediler, kahveyi içtim,
Tuzunu görünce evlilikten geçtim!

Kaynanam dedi “Oğlum işin nedir?”
Dedim “Sevdalanmak ağır meslektir.

“Evin var mı?” dedi, “Araban?” dedi,
“Yok ama kaynana… oynarım!” dedim.

Hoppa da hoppa, bas yere ayağı,
Sevdanın bitmiyor derdi dayağı!

Para pul gider, gençlik de geçer,
Güzel bir gülünce insan ne eder!