Kadının elli tonu Şiiri - Erdoğan Çam

Kadın var limon gibidir,
Bir bakışı buruşturur yüzü.
Bir damlası düşse kalbe,
Değişir insanın özü.

Kadın var turşu gibidir,
Canın çekmeden duramazsın.
Bir laf eder ekşi ekşi,
Yine de kapısından ayrılamazsın.

Kadın var kahve gibidir,
İlk yudumu biraz sert olur.
Son yudumunda anlarsın,
Uykusuz gecelerin sebebi odur.

Kadın var kitap gibidir,
Son sayfayı meraktan açtırır.
"Bir şeyim yok." deyip susar,
Adamı dipnotlarda boğdurur.

Kadın var dolma biber gibidir,
İştah değil sevda açar.
Bir göz kırpsa masumca,
Diyet değil aşk bozar.

Kadın var dondurma gibidir,
Kalbini külahla verirsin.
Temmuz sıcağında cüzdan eritir,
Terk ettiğinde buz kesip serinlersin.

Kadın var reçel gibidir,
En tatlı sabahı kurar.
Bir öpüşünü sürer dudağına,
Bütün gün bal kokar.

Kadın var mum gibidir,
Karanlığı usul usul eritir.
Yanına oturursun bir akşam,
Kalbin sessizce şiir bitirir.

Kadın var bahar gibidir,
Çiçekleri cebine doldurur.
Saçını rüzgâra bırakınca,
Kelebekleri ayağında uçurur.

Kadın var nar gibidir,
İçinde bin sır saklar.
Bir gönlünü açtı mı sana,
Dışı suskun, içi bahar.

Kadın var yıldız gibidir,
Uzanırsın, erişemezsin.
Ama gözlerinin içine bakınca,
Gökyüzü cebinde gezersin.

Kadın var şeftali gibidir,
Kokusu tatlı yaz sabahı.
Bir öpüşü konsa yanağına,
Yakana ruju mu bulaştı,
Gün batımı geceye karıştı...
Eyvah eyvah!
Vallahi billahi!