Oya Erzurumlu Şiirleri - Şair Oya Erzurumlu

Mevsim sokakları ıslatırken,
Yine hüzün çullanıyor göğün griliğine
ve giyiniyorum soğuğu üzerime
Her cümle de kelimeleri tüketiyorum
Kendimsiz kalışımdan
Senli sensizliğe geçiş yapıyorum

Dünyanızı gözünüzden akan yaşlara değil, yüreğinizdeki çocuğun gülümsemesine sığdırın

Ellerim canım, o hiç ısınmayı bilmeyen ellerim, ellerinden kayıp gidiyor, farkında değilsin. Çok şeysin...Hani derler ya hep, ondan işte...
~Oya Erzurumlu~

Her şeyin koca bir yalandan ibaret olduğunu anladığında başlar insandaki çöküş dibe vurursun ya da bile isteye girersin o dibe. Taki bir gün biri bütün benliği ile ben buradayım diyene kadar
~oya erzurumlu~

Sarılıyor bedenim ruhuma
Bir müzik işleniyor geceye
Gözlerimi kapatıp usulca
Dans ediyorum

Öyle her şey dile gelmez ya da belli edilmez yürekten geçen her şey. Zamanını bekler. O zaman ki geldiğin de ya göğe yükseltir, ya da yerle bir eder.
~oya erzurumlu~

Ben dipsiz bir kuyuyum, karanlığımdan korkan kuyunun dibini görmeden kaçıyor...

bazen son bahar,
bazen ilk bahar,
bazen kış,
bir bakmışsın fırtına,
yağmur, dolu basmış her yanı
sonra bir bakmışsın yaz olmuş

Her şeyin zamanla geçeceğine inanıp, bütün yokları yüreğim de sıraladım. Avuçlarıma doldurup dualarımı, gece'nin sessizliğin de yolladım semaya
~oya erzurumlu~

Bir zikir kulağımda
Gecenin sessizliğinde
Acı içindeki ruhumun
Son çırpınışları belki de
Ellerim
Feryad içinde