Oya Erzurumlu Şiirleri - Şair Oya Erzurumlu

Çok güzelsin, bu gün günlerden sen olsun...

Bir duam vardı
çocukluğumdan beri
Yaradanla aramda kalan
hep birini çağırdım gel diye
nasıl gelirsen gel
en kötü halinle bile kabulümsün

Bulut gibi insan işte dolup dolup sonra bir den yağıyor kimi toprağa kimi yüreğe bazen sevgiyle bazen hüzünle
~oya erzurumlu~

Anladım ki herkes kendi doğrularının ve yaşantılarının içinde yalanı yaşıyor. Asla değişmeyecek, asla vazgeçmeyecekler. Ne tuhaf ki dönüp dolaşıp aynı şeyleri yaşıyorum şaka gibi. Sessizce ve yavaşça çekiliyorum kendi karanlığımın yalansız saflığına etrafımda inandığım ya da inanmaya başladığım her güzel duyguyu kör bir kuyuya bırakıp arınmalıyım ne zaman dönerim bilmem tek kişilik sadece gidiş en büyük yolculuğum başlamak üzere.
~oya erzurumlu~

Büyüme çocuk, saf sevgin sonsuza kadar kalbinde saklı kalsın..

Ben senin okyanusunda
Küçücük ürkek bir balık
Sen ise benim evrenime aldığım
Uçsuz bucaksızlığımda
Özgürce dolaşıp nefes al istediğim
Geçmişteki bütün Kırgınlıklarını,

İyi bak gözlerime!
En derine,
Görüyor musun ben de ki seni?
Senin ben deki kudretli yerini
Canım ne demek biliyor musun?
Can tek' tir bir nefeste teslim edilen

Ne yazarsam yazayım tıkandı kelimeler
Yüreğim kırık, canım yanıyor
Yüreğimdeki sevginin her zerresine
Lanet okuyorum
İnandığım her duyguya.
Yüreğime katıp sevdiğim sana

Kırık çok usta,
Her defasında bir daha
Bir daha batıyor canıma
Çok mu alıştım ne canımın acısına?
İki tane can parçam var benim bilir misin?
Onları bile almam canıma

Gece' nin mavisine yazacağım,
Kilit vurduğum yüreğimin kırgınlığını.
Sevdayı zincire vurup, kapattım zindanıma
Yüreğime yazdığım her kelimeye son verdim
Kırdım bütün kalemlerimi,
Kendime ait ne varsa, yaktım hepsini,