Osman Utkan Şiirleri - Şair Osman Utkan

Öldürseler dahi tüm çocukları
Firavunu yıkar Musa Peygamber
Üstünden geçerek yıksa ocakları
İsrail’i yakar yiğit bir nefer
Öldürseler dahi tüm çocukları

Kardeşliğin ırmağı kavgayı bitirecek
Herkese gerek olan sevgiyi getirecek

Bereket ile akıp kimseyi kayırmadın
Geçerken aramızdan kimseyi ayırmadın

Dolunay yüzünü çizdim gönlüme
Sevince bahtıma Gülizar düştü
Kader ayrılığı yazdı anlıma
Kanlı gözyaşlarım ahuzar düştü

Nevbahar gülleri aşkı boyalar

Fanidir âlemde bulunan her şey
Aciz bir beşerken insan eksilir
Ölümü tadacak bilinen her şey
Toprağı eşerken insan eksilir

Sözler uzadıkça çoğalır cümle

Sana kıyıp da el süremedim
Bir defa dahi tutamadım elini
Değmedi elim eline
El üstünde tuttum seni
Nazenin gelinciktin…
El uzattım sana her daim sen sıkılma diye

Ayrılık cihanda ağır bir yüktür
Uykuyu kabusla bölüşmek kalır
Çilesi dostların dağdan büyüktür
Her gece ifritle buluşmak kalır

Şereftir bahsetmek güzel dostları

Mümin sözü halim ola
Tüm herkese selim ola
Baldan tatlı kelam ola
Sözü aşka kar da konuş
İster kuşa kurda konuş

Hak ve hakikat için hakkı anarlar
Dillenen her dilek dua sayılır
Sırra gark olarak aşkla yanarlar
Sessizce bir istek dua sayılır

İçimizden geçen her bir iyilik

Manevi ordular çıkınca yola
Zalimin etrafı sarılır elbet
Yan yana tüm saflar Allah'tan ola
Zalimler yerlere serilir elbet

Yaptığı yanına kalmaz zalimin

İyi ahlak kulu değerli kılar
Hayatta zerafet zenginlik olur
İnsandan geriye hoş seda kalır
İncelik letafet zenginlik olur

Yaşamak görevdir güzel ahlakı