Osman Utkan Şiirleri - Şair Osman Utkan

Olsaydı elimde sana dur derdim
Gitme kal yanımda bir ömür boyu
Sen yoksun ya şimdi bitmiyor derdim
Zifiri karanlık düştüğüm kuyu
Olsaydı elimde sana dur derdim

Aşk acısı ağır gayrı taşınmaz
Yüreğimde hasret tufana benzer
Gözyaşım düşmekten bir an üşenmez
Ruhum sarsılıyor figana benzer

Bahar çok geride kara kış şimdi

Yanımdan akıyor hızlıca hayat
İçinde beklemek beyhude gelir
Koştura koştura kalmıyor takat
Çok anlam yüklemek beyhude gelir

Yürümek güç gelir ayaklarıma

Her İnsan aynıyı görür aslında
Herkesin aldığı başka başkadır
Her gönle bir sevgi girer aslında
Herkesin olduğu başka başkadır

Birine çirkinken birine güzel

bahar ile hatırlayacağım seni
bir bahar günüydü ayrılık atına bindiğinde
toprak cennetin renklerine bürünmüştü
dirilmişti kırlar, olabildiğince yeşil
güller tomurcuklanmış açmak için gün sayıyorken
çiçeklerini yeni açmıştı meyve ağaçları, ıhlamur ve İğde…

Değil

Onurlu duruşu istersen eğer
Tekmille selamla sırayla değil
Cehaleti yenmek en büyük değer
Okulla sınıfla sırayla değil

Yeryüzü sarsıldı gece karanlık
Köyler kasabalar iller yıkıldı
Çok kısaymış meğer hayat bir anlık
Ölümden habersiz eller yıkıldı

Aydınlandı sabah bütün bir âlem

Yanacaksın yaklaşırsan
“Ateşim ben” derdin bana
Bile bile ölürüm san
Baş tacıdır derdin bana

Bir evin var ateş olan

Görüldüğü gibi değildir insan
Farklı meseleler vardır derinde
Ruhu olmayanın bir yanı noksan
Nice hazineler vardır derinde

Sanılır ki insan beden ve tendir

Sevenlere firak en ağır yük
Allah’tan sen için eman diledim
Sevenlere daim imtihan büyük
Bu yüzden kuvvetli iman diledim

Yarimi koymadılar bana yakınca