Osman Baltacı Şiirleri - Şair Osman Baltacı

Şehlâ nazarından şebrenge düşen
İmrenir yıldızlar, hoşnigâhından.
Kendine kızıp da, kendine küsen
Kül olur sözcükler, hoşnigâhından
****
Yıllara mahpusluk, yıllara eşlik

Sünûhat kalbinde, taşan nigârın, hasretin
Bir bakış bir nefes yaşamak, öylece çetin
Canın, nicedir beklediği, hülyalı düşler
Bir serâb gibi, bencileyin, beni görmüşler...
Nur gibi esrârı... Düşüyor, yazgısı haktan
Gonca güllerin, açıp solduğu o yanaktan;

Darağacına sürgün gecelerden
Anlat bana vurgun kuşları anlat
Zahit demiyle yanan Ebu zerden
Ölümün öldüğü diyarı anlat!

Leyla meyinden içen her kimse

Çatlayan tahammül avuçlarında
Artık bir sürûru mu var hasretin?
Yıllarca bekleyip yanlız bahtında
Artık yanan koru mu var hasretin?
***
Leylâ nikâbına düşen yağmurum

Ciğerler otuz üç parça olunca
Aradım Muhsin Yazıcıoğlu'nu
Başlar ki gövdeden ağırlaşınca
Aradım Muhsin Yazıcıoğlu'nu

Nice çorap örenler başımıza

Yılların hücceti olmuş gönlümü
Başı duman duman dağlar ara bul
Bir devri sükûttan sonra ölümü
Hayatın göğsünde gezin ara bul
****
İbtilâyım diye meftunum diye

Hilafeti İstanbul şamın bağdadın nerde?
Nice şüheda makbersizdir viranelerde.

Ahir zaman alameti meftaha imrenmek
Bîçare milletin yükünden çekilmek demek!

Leyligâh beyânım bahr-î ümidim
Mücerret taarruz ahûnigâhın
Bîinsâf gönülden hicrân belledim
Dağlardan dağlara ahûnigâhın
****
Bîkarâr aklımı mesnetsiz eder

Erenler muradı ne çıra ne köz
Kadim ülküden o gurbeti tattım
Vasıl olana ne gerek bir çift göz
Meftunum ben benliği benden attım
****
Bir kalemde yıllar senin adındır

Bir yitik hülyânın düşüp peşine
Beyhûde beyhûde tutunamam ben
Hüzün mahmûrluğu güz âteşine
Aldanıp aldanıp da yanamam ben
****
Yedi beyzâ zehrin katıp aşına