Osman Baltacı Şiirleri - Şair Osman Baltacı

Gönlümün zimmeti hâsrete mülhem
Rastkâram emelim kalü belâdan
Memnunum muazzez efkârdan her dem
Bir nevâ istemem dâr-ı dünyadan
****
Hüsnüne hayrânsa yontulmuş akıl

Katlolmama cevaz versin kadılar.
Ben, visali yaşar iken öldürdüm!
Beynimde zehir ve kan sınadılar;
Mücerret hasreti öyle söndürdüm.
****
En kavi fikrinden anladım, artık;

Yaltak şürekadan yaltak siyaset
Sizin saray çökmez demokrat beyler
Bir avuç çete müteahhit veraset
Sizin saray çökmez demokrat beyler
*****
Ekmeğin aşın ve evin ocağın

Süheyla kuşlarından
Beklenen muştuların
Tarihin mezarından
Seslenen yolcuların
Çılgın ve gürbüz dağlar

Hasadın çöğürü kalmışsa bize
Tilkiler bekçidir mülke denize
Kırk urgana nağmeler dize dize
Devlet denen usul erkan çürüdü

Nifakçı bozguncu siyasi kaşar

Harabeyn vakit dem akşam üstüdür
Usul usul sular artık uyumakta
Geçti kervan diyen kimin dostudur
Köz içinde bir koca dağ yanmakta
****
Varlıkta mana tabiat ve âlem

Kanımda kaynayan zehir sükûtum
Katranda boğulan leylîn kanar mı?
Nice vâveylâyı derûna yuttum
Yazılacak başka bir şeyim var mı?
****
Yıllar bir fâsıl hicrân zedeyim

Tarihine meydan meydan sövülse
Kınamaktan başka ne bilir bunlar
Mazlumlar yüzüne zalimler gülse
Kınamaktan başka ne bilir bunlar
Her ipin ucunda çevrilir bunlar!
****

Köstek ticaretin stok damızı
Üç yıllık çek saydı çılgın Muammer
Eridi ağzında enflasyon sakızı
Her ay yüzde on koydu çılgın Muammer
******
Çok aklın hilafına en kalın ses

Sünûhat kalbinde, taşan nigârın, hasretin
Bir bakış bir nefes yaşamak, öylece çetin
Canın, nicedir beklediği, hülyalı düşler
Bir serâb gibi, bencileyin, beni görmüşler...
Nur gibi esrârı... Düşüyor, yazgısı haktan
Gonca güllerin, açıp solduğu o yanaktan;