Osman Baltacı Şiirleri - Şair Osman Baltacı

Hüsnü tarifim bir vecîz bulamaz
Gönül kâbesinin sarhoşuyum ben
Kandıkça içer içtikçe kanamaz
Sevda himmetinin sarhoşuyum ben
*******
Ne hulyâ ne serâb mutlak hakîkat

Varlıkta dua niyaz hakka sözüm
Ruhumla semaya seni anlattım
Faniyim faniyim düşse de yüzüm
Gülşensiz vahaya seni anlattım
****
İlmek ilmek dokundum hale sere

Nûn-u serencâm ve kavli müttaki
Hasret otağında sana yakînim
İşrakî gönlümün emeli baki
Bin alem bin fersah yine seninim

Rakam yekûn tafsilâtı yılların

Evvelim ahirim niyazım nazım
Dilemma gönlümün bestesi sensin
Dar ağacı zülüfünden infazım
Ruhumun bahtımın neşesi sensin

Mızrap kabilinden yılların teli

Bağrındaki isyân beynindeki kan
Dağlarmış ufukta hoyrat ve engin
Kırılan dişlerin ümidin kalkan
Sükûta hasrete hicrâna zengin...
****
Kindâr bir rüzgârın buz keser teni

Sükûtu nabzımda gezen münzevi geceler
Hasreti ciğerimde sızım sızım heceler

Zamanı saçlarıma ak ak düşüren derdim
Zira nasıl ruhumu ruhuna nakşederdim

Saklıdır göğsünde bir beyaz nağme
Duyulur elbet bu mavi ıstırap
Bir dağ yüreği titreyince değme!
Görünen hakikat değil bir serap...

Yalnız ümitle bağlanan kim varsa

Kamil murada ne nazım ne sözüm
Bir kula bu şeyda ram etti beni
Vaslına meftun vaslına közüm
Bir kula bu şeyda ram etti beni
*****
Hakikat mihengi sana ayanım

Hasret ikliminde gördüğün serâb;
Muhabbet bilmeze, gönül ne yapsın…
Kor yangın içinde kalmışsa türâb;
Kadr-ü kıymet bilmeze, kül ne yapsın…

İnsandır mânâsı kendiyle kutlu

Ne bahtiyarım ne dost bağında el
Yüreğimden ayrı bir haldayım ben
Yaşamak kabilim sorgusuz bedel
Aklımdan ayrı bir yerdeyim ben

Hasreti çatlatan sükûtu bildim