Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Gözsüz ayna bilmez, güzelliğini
Kör camlara değil, bir de bana sor!
Kim bilir, sayısız özelliğini?
Seni nasıl sevdim, bir de bana sor!

Bazısı kalbinde yaşar, çıkamaz
Bazısı beyninde sıkışıp kalmış.
Bazısı bedende; hiç kurtulamaz!
Ruhta yaşayanlar, bir daha ölmez.

Bir anlık bakışın anlattığını
Beyin tasarlayıp, kalem yazamaz!
O iletişimin sessiz hızını
Hiçbir teknolojik araç aşamaz!

Bunlar benim ellerim, gözlerim mi?
Benim mi bu beyin, yoksa Senin mi?
Bu düşündüklerim, bu duygularım…
Rabbim, ya yüreğim, canım benim mi?

Ezan okunuyor, bir 'Allah! ..’ sesi!
Allah aşığı bir kulun nefesi…
Nasıl etkiliyor, nasıl, herkesi! ..
Bütün Bilal’leri bağışla, Rabbim!

Bir ses çağırıyor:’’Nerdesin? ’’ diye
Cevap vermiyorum gelmesin diye.
Kendimi kaybettim, o arsız nefsim
Nerde olduğumu bilmesin diye.

Ya gel, aşkının tüm kuvvetiyle sar
Ya git, mumya gibi hasretinle sar!
Yüreğim yarılsa, lâv fışkırsa da
Aşkın ve umudun mutluluğu var.

Ta siyaha kadar karışsın, renkler
Nasılsa, şeffafı bulmak imkânsız!
Beyaz lekelenmiş; sabun, su bekler
Palette tertemiz kalmak imkânsız!

Bilgi çiçek çiçek, siz derersiniz
Hemen her konuda rakipsizsiniz.
Cümle cihan kabul eder, ersiniz
Herkese şiirde rakip, sizsiniz.

Aşkı, ihtirası ağzına alma!
Sen, onlardan fersah fersah uzaksın.
Her telden, sevdanın sazını çalma!
Şarkıdan, şiirden, sesten tuzaksın.