Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Bir ses çağırıyor:’’Nerdesin? ’’ diye
Cevap vermiyorum gelmesin diye.
Kendimi kaybettim, o arsız nefsim
Nerde olduğumu bilmesin diye.

Bilgi çiçek çiçek, siz derersiniz
Hemen her konuda rakipsizsiniz.
Cümle cihan kabul eder, ersiniz
Herkese şiirde rakip, sizsiniz.

Ta siyaha kadar karışsın, renkler
Nasılsa, şeffafı bulmak imkânsız!
Beyaz lekelenmiş; sabun, su bekler
Palette tertemiz kalmak imkânsız!

Yoktan var edildin, yok olacaksın
İki yok arasında varlık mı olur!
Var'ı kavrayacak, yok olacaksın
Varlık'tan habersiz, varlık mı olur?

Dağ köyleri gibiyim, ıssız ve unutulmuş...
Terkedilmiş ve sessiz; kuş uçmaz, kervan geçmez...
Ölümüne, İlâhi bir sevdaya tutulmuş!
Nereye baksam hissiz; kahreder zaman geçmez.

Dinsizin hakkından, imansız gelir
Geveze, sağıra borcunu öder.
Ecelse; davetsiz, apansız gelir
Herkes sorgulanır, yerine gider.

Onur BİLGE

Bir taş bile dikmeyin başucuma. Yeter, kör karanlıklarda şaşkın şaşkın bakışan, yolun sonuna geldiğinin bile farkında olamayan ve hâlâ yol arayan, uçuruma çıkan yanlış yollara sapan zavallıların uçmak yolunu bulabilmeleri umuduyla her köşe başına dikmeye çalıştığım nurlu tabelalar! Ne taşa muhtaç olacağım artık, ne de toprağın farkında.

Yalnız bir ucu açılmış, sadece batılın balonlarını söndürmek için sivriltilmiş, ancak ama ancak tek ve Hak istikamet gösteren kalemlerle inşa etmekte, aşkımla süslemekte, azmimle yükseltmekte olduğum, imanımla muhkemleşen cennet misali elmas kalemde, gün be gün sona doğru giderken, etrafımda, benimle birlikte ve benden sonra; halka, dolayısıyla Hakka yapmakta olduğum hizmet için gönüllü, kalemlerime talip güzel yürekli sevecen yazarlar olsun yeter!

Şiirim, çığlığım, aşkım, feryadım...
Bir şikâyetname oldu, hayatım.
Sınırsız sevgiler, müzmin yangınlar…
Dünyayı ateşe, kana boyadım.

Ne olacak senden?
Köy mü kasaba mı?
Nereye gideceksin?
Toprağa mı, kasaba mı?

Kurban bayramında kurban arama
Elinin altında ben varım, işte!
Senin ile bıçak girsin, arama!
Sessiz bir mutluluk var, bu gidişte.