Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Birkaç kişi tanıdım; almayan, veren
Benim gibi düşünen bir veli, Eren
Ve gönüller fetheden arkadaş, Ceren...
Üç beş kişi, nereden gelmiş, nereden?

Sıladan gurbete kıvranır, bir yol...
Ağıt yak, destan yaz, saçlarını yol!
Eller acımasız, yollar engerek
Gurbet ele gitmek, neyine gerek! ? ..

Çiçekler, sevginle boyanmış, renk renk...
El çırpıp, oynuyor ağaçlar, sanki!
Bahçeler içinde sen, hevenk hevenk...
Seninle doyuyor, tüm açlar, sanki!

Şiirim, çığlığım, aşkım, feryadım...
Bir şikâyetname oldu, hayatım.
Sınırsız sevgiler, müzmin yangınlar…
Dünyayı ateşe, kana boyadım.

Ne olacak senden?
Köy mü kasaba mı?
Nereye gideceksin?
Toprağa mı, kasaba mı?

Kurban bayramında kurban arama
Elinin altında ben varım, işte!
Senin ile bıçak girsin, arama!
Sessiz bir mutluluk var, bu gidişte.

Yarın görünmüyor, ufuklar sisli
Lâmbalar ışımaz, camları isli...
Gerçek acımasız, hayaller hisli
Sabahlar oluştur, mahmur güneşim!

Gözler, aralıksız aşkı dokuyor
Kirpik kıpır kıpır, ruhu okuyor.
Gözlerden geçerek, gönle doluyor
Zaman durmuş, mekân sevda kokuyor.

Bir çiğnem sakızla biraz melengiç…
Köyden bir esinti, büyük bir sevinç...
Nasıl heyecanla bekler, küçük kız!
Şimdi, hatırlamak bile çok ilginç…

Herkes lider olmak ister
Liderler toplumu böler.
Bölünen, kolayca yiter
Bir gövdeye, bir baş yeter.