Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Beynimin içinde yaşıyorum ben
Aşkınla kurduğun çılgın tuzakta
Yıllanmış çileler taşıyorum ben
Hasretten kördüğüm senden uzakta

Rabbime böyle bir aşkla tapalı

İnsan vazgeçer mi hiç, sevdiğinden
Kazınsa da çıkmaz aşk, yüreğinden!
Kahretse de, lütfetse de fark etmez
Yine “ Allah! ..” derim, ateş içinden!

Her şeye ne oluverdi birden
Neden karadı içim
Bu ne biçim bir yalnızlık
Nasıl bir ıssızlık
Karanlık

YAŞATMAK İSTERDİM

Yaşatmak isterdim seni
Elimde olabilseydi
Yaşaman için ölümüm dahi gerekseydi

Yarınlar ışığı, sönme, ne olur! ..
Gelecek, seninle aydınlanacak.
Bir ışık arayan binlerce okur
Nurlu bilgilerle aydınlanacak.

Sol yanımda Zülfikâr’sın
Yüreğime yaslısın yâr
Dünya ahret için kârsın
Kederlisin yaslısın yâr

Ben Kerem olamasam da

Sana söyleyecek sözüm kalmadı
Derin çaresizlik voltasındayım
Kimi seversen sev gözüm kalmadı
Kör bir yalnızlığın ortasındayım

Benden çok uzakta yaşanır hayat

Dün, yaşandı, bitti; bir daha gelmez!
Belki vakit tamam, yarın da gelmez! ..
Zaman, bu zamandır, şakaya gelmez!
Şimdi yapmalıyız, ne yapacaksak! ..

Artık gerekmiyor kafiye, vezin...
Alın sözcükleri, sıraya dizin.
Ne iç ahenk, ne dış; sanki düzyazı...
Övün, ya da ayakaltında ezin.

Yokluk kapısı dar, girmesi zordur
'Benim! Ben! ' diyorsun, senden habersiz...
Çıkar sırtından, at; ateştir, kordur!
Benlik giysisinde, tenden habersiz...