Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Bir iman ki yazdım çizdim kaç kere
Bir iman ki sığmaz göklere yere
Bir iman ki çılgın çağlayan dere
Yanıyor yüreğim vuslat nasip et

Yürüyelim Hakk’a doğru el ele

Ekmek üç yüz
Ekmemek bedava!

Anıların muazzam arşivinden
Hızla geri gelir düşünce.
Ne düşünüyordum az önce

Hatırlamaya çalışırım
Son düşündüğümü

Himmetiniz hazır olsun, erenler!
Tasavvuf yolunda güller derenler...
Rehber şahsiyetler, yol gösterenler...
Dostlarım, canlarım, Eren, pirlerim! ..

Şiirlerim birer şikâyetname...
Tüm kadınlar aynı dertten mustarip.
Kanımla yazdığım şikâyet, name...
Sesi duyulmayan kadın, en garip!

Geceydi gözlerin gece ki sessiz
Gecenin özünde biz bizi bulduk
Huzurdu gözlerin dünya nefessiz
Bir biz yaşıyorduk biz de kaybolduk

Geceyi tanıdım ben o gözlerde

Gerçekleşmiyorsa hayalde kalın
Yaşanır ve biter o hallerimiz
Ne farkı var gerçek ile sanalın
Şimdi boş kalmadı mı ellerimiz

Tut ki yaşamışız düşü an be an

Bilmezdim Sana nasıl ereceğim
Şu şaşkın gönlü kime vereceğim
Yarattığın perde olmuş önüme
Ya Rab ben Seni nasıl göreceğim

Vardım gönül kapısına dayandım

Allah’ın Cemali vurdu da vurdu
Yaprak yandı çiçek yandı dal yandı
Yalımı evreni sardı kavurdu
Toprak yandı böcek yandı bal yandı
Durak yandı göcek yandı lal yandı

Buzulla kaplandı hayatlarımız
Bir rüzgâr ki ordan oraya yollar
Gökyüzünü sardı feryatlarımız
Boğazlarımızda engerek kollar

Görüntü kusursuz tını yok ses yok