Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Düşman yalan dese, dost doğru söyler
Yalanla dolanla işim olmadı.
Müslüman, her zaman dosdoğru söyler
Münafığa düştü işim, olmadı.

Sen ve ben okyanusta bakışan iki ada...
Boğulduk o fanusta, konuşmamız imkânsız!
Sevgiler boy atsa da, aşklar çiçek açsa da
Kalpler son kez atsa da kavuşmamız imkânsız!

Bulutlar silkinir, çiçekler düşer
Papatya tarlası olur toprak, taş…
Konfeti yağmuru saatler sürer
Düğün biter, erir kar, yavaş yavaş…

Dağılır, kum olur, erir kahrından
Âhımın yankılandığı mor dağlar!
Pınarlar fışkırır, akkor bağrından
Sevgiler çağıldar, âşıklar ağlar.

Sevdamız o kadar şiddetliydi ki!
Sen kaçtın, ben kaçtım; konuşamadık.
Çevremiz o kadar hiddetliydi ki!
Aşkı, kadeh kadeh sunuşamadık.

Çifte kuzulamış, 'Meleş' diyorlar
“Gitme, gönlümüzde eyleş! ” diyorlar.
Adı unutulmuş, insanlar ona
Yalnız; ana, bacı, kardeş diyorlar.

Kılıçla çözüldü, lânet kördüğüm! ..
Aşktan kaçılır mı, senden kaçtım ben! ..
Birkaç damla yaştı, en son gördüğüm
Engerek hasrete kucak açtım ben! ..

Küllü yağmurlarda gözler perdeli...
O kadar ağır ki gaflet bedeli!
Beklenen gün gelir, hesap görülür
Orda belli olur, akıllı, deli!

İman lezzetinden mahrum olanlar
Resulden, Kuran'dan, nastan ne anlar?
Seccadeden eli kolu boş döner
Secdede Rabbini bulamayanlar.

Yürek, durana dek seni anaydı!
Ciğeri dağlanan genç bir anaydı!
Bir sesleniş kaldı, hatıralarda...
Bir de şiirlerim; onlar sanaydı!