Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

'Ayının kırk türküsü var
Kırkı da ahlat üstüne...'
Milletin Tek ülküsü var
Kefere yürür üstüne! ..

Yakıtı azalmış bir toprak kandil
Sevgilere mezar, şiirimsi dil...
Biter sürükleniş, zoraki kros
Yakındır yolculuk, sallanır mendil!

Sev çiçeği kuşu taşı böceği
Bu köhne dünyada kalamayız biz.
Faninin malumdur ya öleceği
Büyük hülyalara dalamayız biz

Sevmeyi bilmeden gönle girilmez

Kaç şarkı söyledim sana gözlerim gözlerinde
Rum sözüme hayran kaldı sen hiç umursamadın
Acımıyor musun bana hayatım ellerinde
Mum özümden ışık aldı sen hiç umursamadın

Taş değil kalp taşısaydın her seti kaldırırdın

Sen gönül evrenimde küçücük bir yıldızdın
Son derece çaresiz bir o kadar yalnızdın
Okşayarak büyüttüm kucağımda uyuttum
Seni parlatmak için ben kendimi unuttum

Bilirsin ki sönmesi yakın olan yıldızlar

Halkı horlaya horlaya...
Uyur, horlaya horlaya.

Elleriyle kazıp, kabirlerini
Kristal kadehlerden kezzap içerler.
Bilinçli çizerler, kaderlerini
Necis bir su için, candan geçerler.

İnsana ihtiyaç duyduğum zaman
Allah’ın yolunda yürür, an be an
Yaklaşır yaklaşır, O’na varırım
Bir huzur duyarım, rahat ruh ve can.

IŞIK 1

şık vermeseydin:’’Renkler yok! ’’ derdim
Göremediğimden:’’Bir şey yok! ’’ derdim.
Günahkâr olmasam:’’Derdim yok’’’ derdim.
Kâinatı zevkle döşeyen Rabbim!

Eren eline geçen kömür, pırlanta olur
Allah yolunu seçen, Rabb’i mutlaka bulur.
İste, verecek Hüda, kimlere vermemiş ki?
O Nur'dan kalan cüda, vuslata ermemiş ki!