Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Onur BİLGE

Onlarla geçen yaz sonunda Antalya’da bir araya geldik. Yeni evleri ki sokak ilerdeydi. Şarampol’ün en son yapılan evlerinin içinde en genişi ve en güzeliydi. Saray yavrusu falan değildi ama tek katlı tek tip Giritli evlerinin arasında herkesin gıpta edeceği kadar görkemli sayılırdı.

Bizimkiler birkaç gün çıkıp birbirlerini tanımaya çalıştıktan sonra bir akşam bu evin bütün ışıkları yanmış. İki aile bir araya gelmişler. Kendi aralarında basit bir törenle parmaklarına birer yüzük takılmış.

Onur BİLGE

Mahallede bin bir dudak bin bir dil nişanlanma olayını konuşadursun, Binnaz Nine almış torununu önüne, başlamış öğretmeye:

“Gızım, bana düşmez söylemek. Beni hiç karıştırma! Anana da düşmez! Bi gız anası nasıl söyler böyle bi şeyi! Sen kendin söyliycen! Diycen ki: “İşte böyle böyle! Bana küçükken biri hakaret etti. Korktum, kimseye diyemedim! Benim böle bi durumum var.”

Geçmişimde sen varsın, geleceğim yok
Çağırma, olsun varsın, geleceğim yok.

Daima Seninleyim, düşüncemde
İbadette; gündüzümde, gecemde…
Tefekkürde; bahçemde, penceremde…
Sen ne güzel bir Sevgili'sin, Rabb'im! ..

Boş gözler, boş sözler, her şey anlamsız...
Daima konuşan, açık bir ağız...
Güldürür, güldürür, hiç düşündürmez
Isıracak gibi sırıtır, arsız.

Sen, yarınlarıma tutulan fener…
Adım adım gelen gölgem, şiirdir.
Yorulur, usanır, sönersen eğer
Yarı yolda kalan, eski şairdir.

İçimde biriyle söyleşiyorsun
Ne güzel anlaşıp, dertleşiyorsun!
‘’Bir hayal! ’’ dediğim anda belirip
Gerçek bedeninle birleşiyorsun.

Güneşin yüzüne ışığın vurur
Utanır, kızarır, çekilir gider.
Nûrun, kâinatı yakar kavurur!
Sen Bâki’ sin, her şey fânidir, gider.

Silinmesi imkânsız çizgileriz biz
Rabb’imizin sesiyiz, ezgileriz biz.
Ses O’nun, varlık O’nun, her ne varsa O! ..
Allah’ı hissettiren sembolleriz biz.

Onur BİLGE

Seri katil gözlüm, hep benim ölen! ..
Nasıl dayanılır, nedir bu yakış! ?
Her parçamı bin bir parçaya bölen
Art arda cinayet işleyen bakış! ..