Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Onur BİLGE

“Sultan,

Bakınca gözlerimi karartan güzelliğin, bambaşka bir âleme götürüyordu beni. Bu dünya o anda siliniyordu gözlerimden. Bir ben kalıyordum bir de sen… Sonra ben diye de bir şey kalmıyordu, hep sen, bir sen oluyordun.

Onur BİLGE

“Fidan,

Bugün Kaptan’la, deniz kenarında bir yürüyüşe çıktık. Bu yol Lara’ya, Adalyalıların Çikinoba dedikleri Çirkinoba, yeni adıyla Güzeloba’ya gidilen, falezlerin üzerindeki yüreklere ürküntü veren yoldur. Eskiden sabah bir, akşam bir minibüsün kalktığı, çalışanları ve öğrencileri şehre indiren ve akşamüstü de evlerine götüren Güzeloba dolmuşundan ve birkaç özel otomobilden, motosikletten başka bir vasıta işlemez.

Onur BİLGE

“Kuşluk,

Akşama doğru Kalekapısı’na kadar uzandım. Orada bir duvarın üstüne iliştim. Biraz hava almak, denizi seyrederek ferahlamak istiyordum. Bulunduğum yer, şehrin doğal balkonlarından biriydi. Antalya da Ülkenin balkonlarından biridir zaten. Bu şehri de İstanbul kadar, hatta daha da çok sevdim ben. Çünkü seni burada tanıdım. Burada sevdim. Antalya demek sen demek!

Onur BİLGE

“Mavi Gece,

Gece gözlüm, Mavi Gece’m... Nasıl bir aldanış içinde kalmışım ben! Kıvrılmışım, bükülmüşüm, nasıl boyun eğmişim aşka! Nasıl bütünlenir dağılan varlığım bundan böyle?

GÖKYÜZÜNDE BİR CENAZE TÖRENİ

Düşmemiş Hezarfen Efendi’yle karşılaşır mı acaba?

Bir bakmışım baloncusu uçmuş kan mavisi balonlar
Kuşların vurulduğu mevsim Üsküdar iskele alanında

Onur BİLGE

"Frezya,

Aniden hava bozar, bembeyaz köpüğe keser baştan başa Aşkdeniz. Başımda geçten geçe esmeye başlayan kavak yellerinin buruk tadı... Parmaklarım, çoktan ağarmaya başlamış saçlarımın arasında... Düşünürüm ne kadar boş geçtiğini hayatımın. Cansızlaşan saçlarımın arasında gezinirken parmaklarım, mazinin derinliklerine dalarım, sevgili hayaller ararım. Kalmaz kararım.

Onur BİLGE

"Mutlu,

Benim ocağım hepten karanlıktı… Gerçek annem değildi gözümü açıp gördüğüm. Gerçek annemmiş güya, bir kadın çıkageldi sonradan sonraya... Hiç görmemişim, bilmemişim, kucağına atılmamışım, bağrına basmamış, kokusunu duymamışım. Hiçbir şey hissetmedim. Herhangi bir kadın gibi geldi, oturdu, konuştu, gitti. "Baba" dediğim bir adam vardı. Öğrendim ki o da yabancıymış. Gerçek babam hakkında ise hiçbir bilgim yok. Ne o karı koca söyledi, ne de gerçek olduğunu söyleyen anne...

"Zift karası sürmüşsün
Yüreğinin kapak uçlarına
Dünya sana karanlık,
Dünya dar! ...
Zılgıtlıyorsun yaklaşanları.
Kalp kapakçığında sorun var;

KUNÂLA

"Vakit geldi kunâla
dünyayı göreli çok oldu
tam kırk yılda seni buldum kunâla
bu can tenden geçmeden

KALDIĞI YERDEN

"Birisi bütün düşüncelerinin sahibi
Hatırası kara elleri beyaz
Unutmak istersin unutursun
Gel gör ki yalnızlığa dayanılmaz"