Önder Özkaran Şiirleri - Şair Önder Özkaran

Önder Özkaran

Düşmüşse kalbine ince bir sızı
İçine bir dem vurmuştur bu gece
Mırıldanırsa dudağın şarkımızı
Ruhuna bir uhde konmuştur bu gece

....................................................

Devamını Oku
Önder Özkaran

Gölgelere kaptırdım soluğumu
Duvarda gezen ruhuma sorun
Dostlarım anlamadı yorgunluğumu
Beni büyüten anılarıma sorun

Dalan gözlerim kayar boşluğa

Devamını Oku
Önder Özkaran

Ben şair değilim ki sevdiceğim!
Beklesen de olur beklemesen de, diyemiyorum
Yüreğim kanatlanıyor uçmak için
Heyula kusları gibi maviliklerde
Ne varım ne yokum, ne diyeyim?
Ben şair degilim ki sevdiceğim!

Devamını Oku
Önder Özkaran

Sıyrılmak için erken mi şu bedenden
Dinlesem giderim bu diyardan, ruhumu
Çok mu yandı canın yalnız geceden
Gündüzü beklerken gece mi doğdu

Vakitler bölündü, kalmadı bize zaman

Devamını Oku
Önder Özkaran

Bir dağınık uzun yatak, ayaklarım üşümüş
Gözlerimde titriyor sona kalmış bir damla
Öncesinde bir yağmur, anılarımı götürmüş
Almış yıkamış hasretimi, tepeden tırnağa

Düşe kalka büyüyen bir çocuk misali

Devamını Oku
Önder Özkaran

Sildin mi anlındaki teri mendilinle
Yoksa büküldü mü belin ağırlıktan
Sanki kan çökmüş gibi gözlerine
Uyumadın mı söyle bu gece baba
Gel öpeyim gözlerinden, ağlama!

Devamını Oku
Önder Özkaran

Kalbimi kaplasa da bir telaş bu gün
Yüzüme değen yağmurlar sükutta
Ağaçları sallamış bir arsız hüzün
Yapraklar savrulmuş ıslak yollarda

Düşlemek bile aydınlatıyor çehremi

Devamını Oku
Önder Özkaran

Bir tozlu tabakası vardı,
Yarım kalmış!
İçinde, buruk mazi
Çoktan alev almış.

Kahvenin, en ücra yerine

Devamını Oku
Önder Özkaran

Bazen unutulurum bir gecede
Bazen hatırlanırım ansızın
Bir gül gibi açarım bahçende
Avuçlarına alıp, koklarsın!

Bir ama gibi ararsın gölgemi

Devamını Oku
Önder Özkaran

azdan az gider
yoktan, yok...
bir varlığa düştüm ki;
yok babam yok!

Devamını Oku