Sahibi sanıyordum kendimi bir düşün
Baktım ki ne rüyalar, ne de gece benim
Uçurtmanın peşinde geçti çocukluğum
Savruldu yıllarım, rüzgarın ipinde benim
Bir ümidin rüyası bu…
Çocuklar bilmez!
Yurtsuz kalmış, ayakkabısız!
Gözleri;
Çakmak çakmak soğuklarda
Büyüme sakın! Öyle kal!
Aynı boyda çocuğum.
Kollarımda uyuya kal!
Kollarımda çoçuğum.
Bir dünya varki
bir damla yaş gösterme kimseye
gözlerin değil kalbin ağlasın!
derdini, dertsizlere söyleme
dilden değil, halden anlasın
bazen konuşmaz susar insan
vuslat dediğin, aşık'a...
avareyi neylesin!
gönlü zengin bir yana
viraneyi neylesin
................................
Ben ki çırağıyım mutlulukların
Hüzünlerin, benim yegane üstadı
Yaşadım en hazin ayrılıkları,
Suskunluğuyum titreyen dudakların
Gecelerce çektim, uykusuz gözlere
Bir kez doğar insan
Ve bir kez ölür!
Beden, ruh ikileminde
Geçer zaman
Değerini bil her ânın
Bu sevda boynuma vebal oldu,
Ömrüm oldukça severim diyordun
Ne değişti, hangimize ne oldu?
Ömrüm oldukça severim diyordun
Yüreğin mi dağlandı, için mi kanadı
Bu şiir sana yazılmıştır
Alın yazım gibi özelsin!
Öyle edebi, öyle duygulu
Lirik lirik bakar, küsersin
Bir kalem, bir de kağıt olsa
Bir garip baktı siluetim
Karanlık gözlerle camdan
O sustu, ben ürperdim!
Kalbim duracak heyecandan
Bir garip baktı siluetim
Karanlık gözlerle camdan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!