Söyle Cafer Şiiri - Önder Özkaran

Cafer, oğlum! Çay getir bize,
Zehir zemberek yerinden,
Şöyle öküz öldüren şekersiz.
Su da koyma içine, sek olsun!

Kaldır şu ıstakaları da!
Gözüm bari görmesin yediliyi
Uyanık, kendi aklı sıra
Eledi, pas geçti bizi

Hani anladık, sevdada mağlubuz
Hayat hamurunda gram tuzumuz yok!
Bari, dedik dağılsın efkârımız
Şimdi de felekle aramız bozuk!

Alışmışız ki çelmesine Züheyla’nın
Kalbimize kan ekmiş, biçmişiz!
Aşksa mevzu, bu küheylanın,
Biz çiftelerini çok yemişiz

Gülü de biliriz, dikeni de
Sanma ki hep güzel severiz
Biz sevdik mi, ölümüne…
Gül için, dikenini görmeyiz!

Oğlum Cafer! Gel, otur yanıma!
Bunlar da arkadaş olacak sözde
İnsan, dostunu bırakır mı yarıda?
Bırak çayı da, şimdi sen söyle!