Anılara Veda Şiiri - Önder Özkaran

Ayak basılmadık bir yerim yok...
Atlar koşuyor doludizgin içimde,
Ne ot bitiyor ne çiçek kokuyor!
Sakallarım, bembeyaz toz içinde

Bir kağnı gibi gıcırdıyor sesim…
Yıllarca düğümlenmiş sözler yüklü
Belli, duyulmayacak son nefesim!
Boğazımda yarım kalmış bir türkü...

Tozu kalmış penceremde silüeti.
Pejmürde bir hayatın rüzgarından
Hoyrat yellerin hayasızca estiği
Nereye savurduğu belli olmayan!

Dalkavuk seneler oyalamış; oysa…
Biten ben miyim, yoksa hayat mı?
Daha küçücük, şımarık ruhuma kalsa
Paslanmış ranzada, yatağa sığar mı?

Tanıyamıyorum şimdi kendimi, affedin!
Ağlamak istesem, dağılıyor bulutlar.
İster el sallayın ister elveda deyin
Ama ne olur, ardımdan gelmeyin anılar...