Ömür Yılmaz Şiirleri - Şair Ömür Yılmaz

Bir küçük çocuğun gözyaşları kadar,
Saf ve temizdi ''kalbim''
Ve bir o kadar da masumdu,
Yalansız dolansızdı ''aşkım''
Ama yine sen ne yaptın,
Benim ''diğer yarım''

Aşık olmak;
Aklını çıkarıp,
Bir kenara koyup,
Öyle yaşamaktır...

Yine senden bir şeyler,
Parçalıyor içimi.
Bağırsam,çağırsam boşuna!
Kimse duymaz sesimi,
Her aklma düşùşün
İnan kesiyor nefesimi.

Katı bir tenhalık
Sardı dört bir yanımı,
Sonsuz uçsuz bucaksız
Bir alçak karanlık
Kol geziyor etrafımda,
Belkiler acabalarla

İnan şaşmamak
Elde değil.
Ne söyleyebilirim ki.
Helâl olsun vallahi!
Bu civardaki
En en iyi sihirbaz

Mevsimlerden kaderim gibi ''kara kış'',
O gün yarin gözlerinde vardı ''gidici bakış'',
Zordu onun için bana ''ayrılık kolyesini'' takış,
Halimse feryat figan ederek yere çöküp ''yıkılış''.

Artık yağsa da tüm çirkinliklerin üstünü örtse kar,

Bazen çok seversin!
Ve o çekip gider!
Alnının,canının tam ortasına
Ayrılık tabancasının
Veda tetiğini çekip,
Elveda kurşununu atıp

Yak bir şiir daha!
Kelimesi,cümlesi
Buram buram
Özlem koksun.
Kağıdı aşka
Kalemi vuslata

Kimse bilmedi
Ve bilmeyecek
Seni nasıl sevdiğimi.
Bir tek sen bileceksin
De diyemiyorum.
Onca zamandır

Gülüşlerimde
Saklıdır ağıtlarım.
Ben çoğu zaman
Ya kimsenin olmadığı
Bir yerde hüngür hüngür
Ya da insan içinde