Ömür Yılmaz Şiirleri - Şair Ömür Yılmaz

Tadı yok
Hiç bir şeyin
Sen olmayınca!
Hayat çekilmiyor
Sensizliğin şakağında.
Tadı yok aşın,işin!

Kim bilir...
Belki de
Gerçek aşkı arayış,
Yalnızlığın evrim geçirmiş
Diğer adıdır.

Senlerin nostaljisiyle
Yaşamak
Kolay kolay değil ki!
Yokluğunun varlığı
Diyorum azraille
Eş,arkadaş sanki!

Sen aşka tutulacak kadar
Büyümedin daha.
Sen sevdaya yakışacak kadar
Masum bir çocuk değilsin.
Aşka inanmıyorum
Boş iş diyorsun ya!

Çanakkale! Diye
Haykırınca
Tüylerim diken diken...
Çanakkale!
Bir avuç yerde
Unutulmayan

Yaşadığım hayatta,
Duyduğum çok
Büyük yalanmış;
Erkekler ağlamaz.
Her kim demişse,
Halt etmiş o,

Rönesansı,
Aşkını tadarak
Öğrendi yùrek.
Yürekte ihtilâl,
Gökte hilâl,
Tutulma kaçınılmazdı,

Aslına bakarsak bizimkisi,
Basit bir matematikti.
Sen artı ben eşittir iki
Gibi görünsekte
Ama aslında birdik.
Çünkü biz birbirini

Kimi sevmişim kimi?
Dokunmasam da,
Pamuktan farksızdı eli,
Tatlıydı ama bazen,

İbretli,iğneleyiciydi dili,

Gel artık
Buluşalım...
Birbirimize
Çözülmemek üzre
Bulaşalım...
Bulaşsın kokularımız...