Ömer Gümeli Şiirleri - Şair Ömer Gümeli

Tünelin ucundayım
Karşısı cennet
Solum cennet
Sağım cennet
Burada duracağım
Ve içime işleyecek...

Yedi notadan evler yaptım
Yedi renkten gökler ördüm
Kapısına vurduğum labirent çıkmazı
İçine beni kattığım
Sen anla sevgili iki gözüm
Sen anla kuytu

Aradan bir hayli zaman geçsin sana bizi anlatacağım
Henüz hüzünle tanışmadın ya
Büyük yalnızlığı yalnızlaştırılandan okutacağım
Bi hayli samimiyet olsun
Bak sana neler yapacağım

Gerçekler tokat gibi yüzüne vurduğunda
Yanağımdaki nadas artığı çatlaklara su ol da
İçindeki fırtınalar durulduğunda
Küllenmiş umudunun açlığına güneşi al da
Yıkıntılarından güne filiz durduğunda
Acılardan karanlık yapmayı unuttuğunda

Demir attığın kapalı kapılar
İleşberin her sene hep seneye ötelediği düşlerdeki sığlık
Ömür törpülediğin eşiklerin başucu
Sensin
Kovsalar gitme
Belki bir gün

ŞAPIN ŞEKER ŞEYSİLERİ

Bala konmaya

Akşamın körüne

Sessizliği bozan cırcır böceğinin sesini Beethoven niyetine içmek gibi
Ve serden sıyrılıp geleni
Kafa birden bi' dünya oluveriyodu

Sağım mavi solum Siem Reap'ten

İnsan geçmişteki tercihlerinin ürünüdür
Bugün diyoruz buna
Fakir misin
Ya zengin
Yalnız veya kalabalıkta mısın
Sevenin var, öyle mi?

İçime yalnızlık çöreklendiğinde
Anardım
Okurdum
Dinlerdim
Sanki
Sanki derdim kendime

Bir gün gelecek ve el ele yürüyeceğiz
Paçalarımızın bayram şekeri kaldırımlarında!
O gün illâ gelecek
Sımsıkı tuttuğum öbür elimi salacağım o vakit
İşte diyeceğim, işte
Göğsümün kubbesi