Ömer Gümeli Şiirleri - Şair Ömer Gümeli

Sanat eseri gibi şavkmıyorsa ortalıkta
Gideri iyiymiş
Cilvesi edası peşi sıra
Heriften sürü irkermiş katarına
Yaşı kırkından öte yine de afili

KÖRDÜĞÜM
O'na dedim ki:
-Sen benim cennetimsin
Goynuna nefesim sinmeden önce her gece
Eğilip topuklarından öpeceğim

İki kaşık bir çatalım
Dedim bana yeterdi
Büyütürdüm eski zamanları
Hüzünlerden iç çeker
Hüzün döllerdim
Acı doğardı benden bana

Ansızın uyanıyorsun
Kimse kendine gelmeni istemiyor ama
Vaktin geldi, ayılıyorsun
Bakıyorsun boynunda küflü ağır
Mamülü ihanetten bela yağır

Sözün özü
Berbattı
Burada konu yaşamaktı
Samimi bir merhaba ve
Ve ardı geleceği olmayan başlangıçlardı
'Söz' derler adına

Rüzgârı kulaklarımda
Çok uzun zamandır dinlemediğim ezgi
Tınısı ruhumda gezinir
İhmal ettiğim kendim
Gel diyor güzel günlere, gelsene
Her bir nota vuruşunda anaforum

Hayatımızın neredeyse tüm evresini eksik yaşadık ve hep böyleydik
Soğuk hep bize miydi
Bizimleydi bize
evet hâlâ yas yarımız çocuk ya

Dokunmadılar
Mistizm miydi
İliklerine kadar hissetmeye
Duraktaysan veya limanda
Dilediysen eğer

Bir kez gittiğim mekana ikinciye zor katlanıyorum
Bazan seviyorum gibi geliyor yeniden yine
Gün dönmeden olmaz diyorum
Geçtiğim yolları terk ediyorum sonra
Yeni çıkmazlara sapıyorum
Yaşadığım şehir göçüyor üstüme

Asla satın alamayacaksın
Ölmeden önce mutlaka anlayacaksın
Her şeyin bir hiç olduğunu kavradığında
Yanmış bir kibrİt çöpü olacaksın
Artık işe yaramaz bir malazda