Ömer Gümeli Şiirleri - Şair Ömer Gümeli

Dünyanın en tatlı küfrüdür aşk
Ve aşk
Ve rakı
İkinci kadehten sonrası
Karşı boşa gelir aşk
Hayalidir yani

Bu dünyada başlayan her şey biter
Bak bardaktaki yarım suya
Isırdığı tosta bak kalan tarafına
Neyi sevdiysen
Kime göynünü böldüysen gidecek

Eski ben olsaydım yine salakça ve fütursuzca eylemlerim olurdu kuşkusuz, bunu biliyorum
Hoşlandığım birine pat diye aşık olur, sonra açılır, aptalca madara olurdum örneğin
Yani eski benden sırtımda taşıdığım sadece tecrübelerim var
Sevmiyorum zaten eskimişleri
Böyle İyi miyim?
En azından huzur var biraz

Beynim uyuşurdu açlıktan
Yıkar yıkar giyerdim
Zıbınım eskicedir tekliğinden
Al derdi al giy kocasının çıkmalarından
Sanır idi sadakası
Başının gözünün

Gökkuşağı niyetine göğe çekilen yağlı urgan
De babam sallanır durur
Namussuzca

Yasak sevişmelerin nefes nefesliğinde

Özgür mü olmak istiyorsun?
Kaybet!
Kendin hariç gerekirse her şeyi..
Hem, herkes gitmeyecek mi?

Saçımı uzatmıştım bir zamanlar
Kestim onları
Sevmediğin boş konuşmalarımı
Ne kadar akrabam arkadaşım varsa onları
Yunmadan giydiğim ikinci üçüncü gün çoraplarını
Masamdaki bilgisayarı

Kara bir deliğe her akşam
Koşar adım
Çamurlu sokaklar
Lambalar sarhoşlarına göz kırpıyor
Her yönüm yarım
Darmadağın

Hiç bir şekilde
Külden adam yapmadan
Adamdan ateş
Vicdanı bile çatlatmadan yola çıkmalı
Gitmek gerekiyorsa

Tünelin ucundayım
Karşısı cennet
Solum cennet
Sağım cennet
Burada duracağım
Ve içime işleyecek...