Ömer Gümeli Şiirleri - Şair Ömer Gümeli

Beni unut adam dedi kadın
Ve gitti
Taş basarsın diye bi’ avuç çakıl taşı sıkıştırıp adamın eline
Yüreğine
Gitti
Adam ayakta buz keserek, put kalarak

Gözlerimdeki parıltının kaybolduğunu gördüm
O anda umuda değil, umudu sürdüm
Unutulduğum hafızaları unutmadım benden kuruttum
Gökyüzümü maviye kim boyayacaktı bayım?
Koyu lacivert düşlerde gezinmeyi bıraktığımda

Kaygısızlığın ne olduğunu bilelim mi yani
O hâlde isteyelim mi

Yüz güldürenin öğreteceği esenliği dileyelim diye

Elim elinde gölgemin
Soluğum usulcana usunda
Tenhasına yandığım
Kuytusu bana yuva
Ne isterim gari gürültü

Son gayretin canhıraş nefesine
Dalga dalga yayılan o vakittir
Bölük bölük sürecek topraktan
Yürüdün mü biter
Ayazı gören ucuza gider

Bazan istiyorum
Ve hemen ardından diliyorum
Yoksun ya düşene
Yine de sana yalvarıyorum

Çocuk olmayı düşlerken
Çıksam sokağa
Tozlu arabalar arasından
Dar sokaklardan, çıkmazlardan çıksam
Palmiyelerin altına otursam
Dondurma yiyen çocuklar geçse önümden, şişman cılız renkli şen

Karanlıkta yalnız kalanların
Hak edip de sevilmeyenlerin
Sevip de delirenlerin
Gözünde kan
Kabuğundan karanlığa sıvaşan
Hiç kimse kendi kendini yakmaz

Beter gülüşü vardı
Durmadan konuşması
Yormadan dinlettirirdi
Güzel rakı içerdi
İki duble arası çay molasını ilk o öğrettiydi
İyi olur sandım

Üç vakte kadar zamanı donduracağım
Son defa görmeyeceğim daha dediğim sokaklara
Üç elma düşecek gökten
Ben görmeden....
/