Öteki Durak Şiiri - Ömer Gümeli

Azıcık keder
Bir tutam keşke
Olmuşlara birazcık neyse
Bir fincan taze sıkılmış gözyaşı
Susuzda bitmiş berbat pişmanlık
İnceden rendelenmiş koccaman ayrılıkla
/
Kimi kolayca gider
Kimi zorlayarak kendisini kendi
Geriye kalan teferruat
Teferruat bile değildir
Sanki ab-ı hayat çeşmesi
Küt diye kurumuş, bitip gitmiştir
/
Gün gelir keder gider dertten
Verem olunmaz elbette kederden
Neyse kapıları kapanır
Keşke çıkmazları çıkılmaz mı sanılır
/
Sende geçeceksin kuru kalabalıkları
Keder denizine neyse küreği çekmeyi bırakarak
De ki memzildeki kuçaklaştığın son yalnızlığın
De ki bu yalnızlığım
Herkese kısmet olmaz çocuk...