Nurten Aktaş Şiirleri - Şair Nurten Aktaş

DÜNYANIN TÜM ANNELERİ
ÖLDÜRMEK OYUN DEĞİLDİR

Çocuklarımızın ellerine
Yakışmıyor tabanca
Oyuncak da olsa

Bir çift göz
dışarıyı gözetliyor
Bir gece vakti pencereden
Sokaklar ıssız
Sokaklar kimsesiz
Yapa yalnız

BENİM ENGELİM TOPLUM -4



Deniz- Yazar olmayı ne zaman kafanıza koydunuz? Yazmak bir cesaret işi midir? Herkes yazabilir mi?

-o gence-

Yoksa ederdim birkaç kelime
İşe geç kalmıştım yine
Karşıda akülü sandalyesiyle
Bir genç, selamladım gülümsemeyle

Gülümsüyorum kendime katılarak
Histerik tafralarıma
Yazmak ağır
Şaşırsamda kanıksıyorum
Son okuduğum şiirle
Aşklardaki çocuksuluğa

Hakim olansa hedefe:
Araçların amaçlaşması
Katran kokusu keskin
Genzimi yakan
Katran tadı bu,
zehir zıkkım

Hep bakmak gibidir geriye
Pencere önü esaret
Yıllar var, ki aynı manzara
Sürdüğüm ırkçılık ötesi hayat
Diyebilecek miyim, bende
‘En son ne zaman demiştim

-bir selam ver-

Muhabbet eyledim sevdim yarimi
Harç eyledim elde olan varımı
Kıymet bilene veririm canımı
Muhabbetten geçen, candan da geçer

Gece ve ben
Gece, ben ve şiir
Şiirlerim
Birde kar,
bir de Ankara
İnceden bir slow, radyoda

Merak ediyorum
Ey insanlık
Başka şeylerinde var mı?
Acıyla acımak arasında
Bana verebileceğin
İnsanca varolma onuru mesela