Nurten Aktaş Şiirleri - Şair Nurten Aktaş

BENİM ENGELİM TOPLUM–5

Deniz: Yazmak birazda geleceğe iz bırakmak adına bugünü yaşamamak, bugüne haksızlık değil midir? Neden edebiyat?

Nurten: Başlangıçta (çocukken) bir kitap yazmaktı düşüm, anlamsızlıkların yok saymaların yüzüne fırlatıp atabilmek, bende varım ve kalbim bunları haykırıyor diyebilmek için. Al işte al da oku. Oku da gör beni ve yüreğime dokun. Siz farkında olmasanız da seviyorum sizi diyebilmek için. Yıllar geçti ve hala ne ben bu basit tümceyi kurabildim, nede onlar. O kırılma noktası hala onarılmayı bekliyor. Belki ki onarılacak toplumsal yok saymalarımızdan vazgeçebilirsek! Şimdilerde anladım başlangıçta yüreğine dokunamayanlar, bir daha asla dokunamazmış. Öyle kitaptan falan okunmazmış be yürek dediğin!
O yıldız bir kez kaydı mı, bir daha asla tutulamazmış. Meğer tüm çabam bu gerçekliğin kırılma noktasına izdüşümü sürdüğümü anlamammış.

Sokak lambaları projektör
-bir demet aydınlık
gecenin koyuluğunda-
Güneşi taklit eder aklınca
Gecede gün mehtaplıymış
kimin umurunda

acı hayata karşı iç çekişse...
aşkta iç geçiriş...
sonuç ulaşılamayana özlem.

Bu hikayede bahis olan benim
O halde kararı kendim veririm
Önemli değil
Önemli değil çektiğim acı
Sonunda bende çekip giderim

Bir şiirde
Anlatabilinecek
Ne varsa
Dilinin döndüğünce
Anlatabilmektir
Doruğa ulaşmak

Kandırmacalardı avuntum
Bana yakışmazdı

Ayrıntı topluyorum
Özümsüyorum tansıklığım
Yılkı, altarnatif ben

Susmak yanılsamadır
ayrıntısızlığa
aykrı yaşam
ayrıksı ölüm

-Kardeşim Ali Rıza’ya
yaşamak aşmaktır-


Satranç oynuyoruz -senle ben
Beklemediğim bir kompozisyon

BENİM ENGELİM TOPLUM…


Sevgili okurlarım. Yeni bir yazı dizisiyle sizlere farklı bir sayfadan sesleneceğim. Neden böyle bir başlık kullandım? BENİM ENGELİM TOPLUM. Bu söz edebiyat dünyasından tanıdığım şair dostum NURTEN AKTAŞ’A ait…
NURTEN AKTAŞ; transferinde tekerlekli sandalye kullanan bir arkadaşımız. Peki kimdir bu NURTEN AKTAŞ?

(Sevgili dostum -sen
farkında mısın ki
güçlü kılarken -beni
mutlak yalnızlığa gömüyor
GÖMÜYORSUN)