Nurten Aktaş Şiirleri - Şair Nurten Aktaş

Yeniden çocuk olabilseydim eğer
Dönebilseydim geriye
Meydan okurcasına insanlığa
Pervasız ağlayabilmek
Ağlayabilmek doyasıya

Narkoz sonrası uyanıştaki
Acı göğsüne batan
İlk soluk soluksuz, doğuştaki
Aynı yabansılığa bedel
Birde basabilsem yaygarayı
Hiç bir şey düşünmesem

Kimi zaman kaçmak; onlardan
ve uzaklaşmak her şeyden
kendinle baş başa
hiçe sayarak
çok daha iyi hissettirir
o an; yokluğunu onlar

Esinti esintilerde
Sanala dair tüm bildiğim
Aklımda kalanlar
Her görüngüde bir
Kör nokta aramak gerekir
Arayış daima yalnızlıklara gebedir

-ayrımcılığı yaşayanlara,
ırkçılık ötesi bi hayata-

Yoktur,
Hatırlamadığımızda geçmişimiz;
Geleceğimiz yok,

Doktor!
Bana verdiğin rapor
Vesikasıdır yaşamasızlığımda
Görüyorum
Çocukluğumdan bu tarafa
Sevişiyorum, biliyor musun

O kadar çok hayallerim
O kadar çok umutlarım var ki
Onlarsız olmuyor
Şu dipsiz dünyada

Dehşete kapılıyorum

Belkide hiç bir şey
Neyim tartışılır belki
Ama şeyim
Kendini şey sananlardanım
Sonsuzlukta
Hiç bir şey bilmediğim

-kararsızlara-

Günler geçiyordu
Aşağı mı tükürsem
Yukarı mı tükürsem

ŞAİR / OZAN GÖZÜYLE TOPLUMSAL ŞİİRLER – 4

Sandalyesi Olmayan Masaya

Göremezsin bilmediğin şeyi
Tanımlamaya çalışırsın da