Nurten Aktaş Şiirleri - Şair Nurten Aktaş

Diriliş Direniştir

Suskuyu ötelemekti düşüm
ki öyle olmadı biliyorsun
Şimdi senle daha da derin
Sessiz çığlıklara çoğalışım

Başlangıçta yoksa söyleyecek sözün
Bir daha asla kendin olamazsın
Susku ölümdür
Susmak kabullenmek
ki varsa söyleyecek sözün
Elbet yüreğin

Deniz: Senin asi ve dik duruşlu olduğunu ben biliyorum. Sizinle aynı kaderi paylaşan diğer engelli arkadaşlarınız da böyle olsa, acaba gerek yasada ve gerek toplumda bir şeyler değişir mi?

Nurten: Bunu göğüslemek zor, ama gerekli. Kısacası hayat bizim cephemizde, uyumlu olmak adına tek taraflı ödünler ve alttan almalar sinsilesi; böylelikle sizden bir maske takmanız isteniyor, farkına varabiliyorsunuz. Çünkü biliyorsunuz ki her fırsatta ayrımcılığa boyun eğerken asla “kendiniz olamazsınız”. Yani ortada size sorulmaksızın biçilmiş bir şablon varsa, o da üzerinizde görülmek istenen çaresizlik kıyafeti! Toplum özellikle kadın ve engellide çaresizlik rolünü görmeye alışmış ve bilinçaltında böyle görmek istiyor. Yani “o size acırsa” inisiyatifini kullanır ve ancak o zaman, uyarına gelirse hakkınızı teslim edebilir. Ama siz asi (!) bir bireysel duruş sergileyerek asla en temel haklarınızı dahi talep edemezsiniz. Bu
onlara tanrı ya da içsel egoizmin karşısında kendilerini “büyük hissettirecek” tatmin yollarıdır. Davranışlarınızla onların bu güdülerine karşı durarak aslında eşit olabileceğinizi hissettirmeniz bile, size cephe almalarına fazlasıyla yeter. Ama tüm bunlar süreçte
tırmanılması gereken birer basamaktır. Öyle ki sizin bağımsız olma çabanız başta kadere, sonra kendilerine karşı başkaldırış olarak algılanıyor. Ve bu noktadan sonra sistemin savunma mekanizması kendini koruyabilmek için (!) eşi görülmemiş psikolojik vb cehalet savaşı acıyor. Bunun adına ister hiyerarşi hatta kapitalizm ne derseniz deyin, kanımca süreçte “ güzele ulaşmak” için… geçilmesi gereken bir evre!

Yaprakta hayat
dalda hayat
gövdede hayat
hayat papatyada
kırda göz alabildiğince
varolmak dediğin nedir ki?

-şebeğin yeri-
(medya maymunlarına)


Geleceğe borçlu kalmak
Karın tokluğuna

Özgürlük için tutsaklık
Bir devle cücenin selamlaşması

Oda dolusu özgürlük
Tutsaklığım

Ey arsızlığım
Acıya tezat ayakta
Nasıl da direnir yürekte

Dirim dirilişte
Diriliş direnişte

Koşuyor çimlerde
Bir kız çocuğu
Ayaklarındaki hışırtı benim
Duyabiliyorum
Rüzgar saçlarında efil efil
Bulutlar ağaçların arasında köpük

Stephen Hawkins'e
Bilimin evrimine


Kurtulmak istiyorum bedenimden
Ama hayır istemiyorum

anneme

Arabamı çıkartın
Çıkar arabamı anne
Yere düşmüş güvercin
Gölgesinde zeytin dalı taşır