Yorgun düştüm çeke çeke derdini
Vazgeçtim vefası olmayan yârdan.
Ne kendimi aldım, ne de derdimi
Gayrı gidiyorum ben bu diyardan.
O yâr beni hep kenarda bıraktı
Omuzların düşük, mahcûp bakışlar,
Kalbimi yerinden söküp de gitme.
Dostlarım üzülür, düşman alkışlar
Bir yabancı gibi bakıp da gitme.
Uçan kuşlar yol gösterir doğru yönü bulana
Yol bitmiş olsada ne gam, kanatları olana...
Aç kanatlarını korkma, seni bekliyor gökler
Kapandı demekle olmuyor işte
Her yalana kanmaz gönül defteri.
Her boşluk, herkesle dolmuyor işte
Her gideni anmaz gönül defteri....
Sen, meçhul yolların nazlı yolcusu,
Sen, çölüme damlamayan bengi su,
Sen, ruhuma sızan yanık kokusu;
"Gül derdim" diyenin, derdi gül değil,
Ömür bahçesinde gül derlemiştir.
Gülün dikenine hor bakanı bil,
Hayatı boyunca hiç sevmemiştir.
Vatan tutmuş yiğitler var, gurbeti
Gönlüne hasreti yükler de gider
Ekmeğine katık etmiş hasreti
Kalbinde acıyı saklar da gider.
Ana baba, gardaş, bacıya hasret
HARAM ELMA
Dünya cehennemin bâb'ında döner,
Hevâ-i hevesle dolmaya değmez.
Boş bir balondur o, püf desen söner,
Altın, gümüş olsa almaya değmez.
Öyle darbeler yedik ki,
O yapmaz, o asla söylemez diye bildiğimiz dostlardan
Dermanını tabiplerin bilmediği dertlerin
Sebebini öğrendik hastalardan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!