Nuri Can Şiirleri - Şair Nuri Can

Duygusal ve dürüst olmak böylesine rezil bir çağda zor bir iş. Böyle bir yükün taşınması zor olduğu kadar, yıpratıcıdır da… Her durumda yolunuzu tıkar bu merhamet, dürüstlük, duygusallık...
Merhamet, vicdan, dürüstlük ve duygusallığın ömrüm boyunca hep acısını çektim ve hâlâ da çekmekteyim. İflah etmez amansız bir illet gibi yakamı bırakmadı hiç gittiğim yerlerde…
Yaşamım boyunca hep başkaları için üzüldüm, hep başkalarına yandı yüreğim, başkaları için ağladım ama. kendim için ağlamadım hiç bir zaman. Kendimden utanmadım hiç bir zaman, hakkını yemedim kimsenin. Onurlu yaşadım, çıkar için eğilmedim kimsenin önünde, el öpmedim. Haksız babam da olsa tavır koydum...

Çocukluğumdan beri ırkı, dini, fikri ne olursa olsun, kime yapılırsa yapılsın, insana yapılan haksızlığı kabüllenemedim. Yaşlılara, yoksullara, çaresizlere, doğru dürüst yiyecek ve giyecekleri olmayanlara o yaşlarda bile için için acırdım. Ve hayatım boyunca hep ezilenden, hep zayıftan ve haklıdan yana yüreğim kaydı.

İsterdim ki,
gurbetin bu tenha kıyısında
bir beyaz güvercin olayım
durmadan kanat çırpayım sana doğru.

beyaz bir at olayım

Çobançiçeği sevdalar adına

Kuşların dilinden sevdim ben seni
çiçeklerin , kelebeklerin dilinden
rüzgarın, suların, ırmakların
dağların dilinden sevdim ben seni

hüznün alnacında bir kez kırdıysan hevesini
duymaz hiçbir anı rüzgarda ürperen çığlığın sesini
Duymaz hiç bir gece ahla boğulan nefesini
sormaz hatırını kalbinin üzerinde esip geçen rüzgar

Gözleri şebnem tomurcuk nazlı bir gonca gülün

Defter yaptım kalbimi
Yazıpta silesin diye
Şiir yaptım sevgimi
Okuyup bilesin diye

Ekmeğime aş yaptım

Çocuktum, bir hayal kurmuştum
şair olacaktım
sevdalısı olduğum çiçekler sunacaktım,
şiirler yazacaktım kara gözlü bir kıza
yazamadım bağışla beni hayat

Aşk yolunda cefa verip yorsanda
darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim
binbir okla yüreğimden vursanda
darılmam, gücenmem, küsmem sevdiğim

Giderken son kez dönüp baksan da öyle

Ne zaman seni düşünsem
bir bahar yeşerir tenimde
bir gelincik ürperir
kelebekler uçar mavilere
pınarlara ceylanlar iner
bir dağ yolunda oturup seni bekler bir çocuk

Bir sevdiği olmalı insanın
kalbi yalnız senin için atmalı
bakışı gül, teni gül
hasreti gül kokmalı.’
rüzgar kokusunu getirmeli
kuşlar sesini

Bir sevgilim olsaydı
boyu uzun serviler gibi narin
yanağı al, dudağı bal
gözleri mavi gök gibi berrak
göksü güvercin gibi ak
saçları gül bahçesi