Nurettin Sevim Şiirleri - Şair Nurettin ...

Asmaya.
Sana ibret gerekse,
Bak üzüme, asmaya.
İnmemiştir bu Kur’an,
Duvarlara asmaya.
Mü’min dininden dönmez.

Bana bana.
Rabbim vermiş bunca nimet.
Diyemezsin. Bana, bana.
Sofrada nasibin yoksa.
Yiyemezsin bana bana.

ÇÜRÜMÜŞLÜK

İnsanlara bir hal olmuş.
Gözlerini hırs bürümüş.
Sanırsın ki bu dünyada,
Her işi para görürmüş.

"Sırça köşkte yaşıyorsan.
Komşu camına taş atma."
Kendin istemediğini,
Sen de başkasına yapma.

Kusur arama kimsede.

Dumanlıdır dağlar başın,
Bilinmez ki, kaçtır yaşın?
Belli olmaz yazın kışın,
‘Sert eser yellerin senin.’

Alçağında taşların var,

Menekşe, fesleğen, lale, mor sümbül.
Bin bir çeşit çiçek; içlerinde gül.
Ona âşık olmuş çileli bülbül.
Benim kokladığım gül daha başka.

Bir sefer olsa da uzak illere.

Haklıdan değil de güçlüden yana
Eğilir bükülür, yazar dalkavuk.
Gerçeği bilse de susar her zaman,
Yalana methiye düzer dalkavuk.

Yüzüne gülerken içten kin tutar,

DAMDAN DÜŞEN BİLİR

İçin kan ağlasa kim duyar seni.
Kimse bilmez kimsenin ahvalini.
Kendisi de damdan düşünce bilir.
Damdan düşenlerin ancak halini.

Davete icabet etmek sünnettir.
"Davet edildiğin yere erinme."
"Davetsiz düğüne macuncu gider."
"Davetsiz olduğun yerde görünme."

"Gök görmedik yörük gibi saldırma."

Ne kendini arif bil, ne herkesi divane.
Divane bir söz söyler, sığmaz Defter-i Divana.

Nurettin SEVİM