Nurettin Sevim Şiirleri - Şair Nurettin ...

Cehennemde yoktur, odun ve kömür.
“Herkes ateşini kendi götürür.”

“Onun yakıtıdır, insanlar, taşlar.”
Cehennem azabı kabirde başlar.

Ne olur bırakma beni.
Duyur ruhuma sevgini.
Her yerde ararım Seni.
Hasrette bırakma beni.

Ararım Seni her yerde.

Bir ayrılık çektiğim, bir yoksulluk yüzünden.
İkisi de bir olup, vurdu beni özümden.
Gece gündüz durmadan, akar yaşlar gözümden.
Ağlıyorum durmadan her gün kendi kendime.
Ben her şeye boş verdim, yanıyorum derdime.

Eski halimizden eser yok şimdi.
Biz böyle değildik bize ne oldu.
Dostuna darılıp küsen çok şimdi.
Biz böyle değildik bize ne oldu.

Ahlak bozuk, toplum dipten çürümüş.

CAMİYE GEL

İnat etme gel kardeşim.
Sakın deme "Vakit erken."
Nasıl olsa geleceksin.
Şimdiden gel vakit varken.

ÇÜRÜMÜŞLÜK

İnsanlara bir hal olmuş.
Gözlerini hırs bürümüş.
Sanırsın ki bu dünyada,
Her işi para görürmüş.

Dumanlıdır dağlar başın,
Bilinmez ki, kaçtır yaşın?
Belli olmaz yazın kışın,
‘Sert eser yellerin senin.’

Alçağında taşların var,

Menekşe, fesleğen, lale, mor sümbül.
Bin bir çeşit çiçek; içlerinde gül.
Ona âşık olmuş çileli bülbül.
Benim kokladığım gül daha başka.

Bir sefer olsa da uzak illere.

Asmaya.
Sana ibret gerekse,
Bak üzüme, asmaya.
İnmemiştir bu Kur’an,
Duvarlara asmaya.
Mü’min dininden dönmez.

Bana bana.
Rabbim vermiş bunca nimet.
Diyemezsin. Bana, bana.
Sofrada nasibin yoksa.
Yiyemezsin bana bana.